SIEN LAAT 'NS SIEN

I HAVE MOVED MY BLOG !!!!!

2007-05-05T18:03:00.000+02:00

Done with Blogger, I have moved my blog to Wordpress, so here is the new address : http://sienlaatnssien.wordpress.com/

I am not completely done yet but this blogaddress on blogger will not be used anymore !

Goodbye and see you on WORDPRESS !

Some wise words

2007-05-04T18:25:00.000+02:00

Maya Angelou was interviewed by Oprah on her 70+ birthday. Oprah asked her what she thought of growing older. And, there on television, she said it was "exciting." Regarding body changes, she said there were many. They seem to be in a race to see which will reach her waist, first. The audience laughed so hard they cried. She is such a simple and honest woman, with so much wisdom in her words!
Maya Angelou said this:
"I've learned that no matter what happens, or how bad it seems today, life does go on, and it will be better tomorrow."
"I've learned that you can tell a lot about a person by the way he/she handles these three things: a rainy day, lost luggage, and tangled Christmas tree lights."
"I've learned that regardless of your relationship with your parents, you'll miss them when they're gone from your life."
"I've learned that making a 'living' is not the same thing as 'making a life'."
"I've learned that life sometimes gives you a second chance."
"I've learned that you shouldn't go through life with a catcher's mitt on both hands; you need to be able to throw some things back."
"I've learned that whenever I decide something with an open heart, I usually make the right decision."
"I've learned that even when I have pains, I don't have to be one."
"I've learned that every day you should reach out and touch someone.
People love a warm hug, or just a friendly pat on the back."
"I've learned that I still have a lot to learn."
"I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel."
Please have this read by five phenomenal people today.
If you do, something good will happen: You will boost another person’s self-esteem.
If you don't...the elastic will break and your underpants will fall down around your ankles! ;-) Believe me; I didn't take any chances on MY elastic breaking....I put this in a post for a lot of special people I care for !
Don't Break The Elastic!!

De Finale

2007-04-27T12:33:00.000+02:00

2 Mei op TF 1 en France 2 om 21.00 uur is het veel verwachtte debat tussen Ségolène Royal en Nicolas Sarkozy...

François Bayrou, die derde is geworden in de eerste ronde verkiezingen is een "bad loser", hij zaait paniek in de media, wil met Ségolène een "pacte" sluiten, zegt dat Nicolas druk uitvoert op de media om hem van de baan te krijgen, maar zoals Nicolas Sarkozy zelf zegt, "hij heeft verloren", wat komt i nou nog in de finale doen ?

Het is schandalig want deze man is altijd "rechts-midden" geweest en nu hij ziet dat het allemaal fout gaat voor zijn ploeg kiest i ineens voor de socialisten... terwijl hun programma's compleet anders zijn ! Ach, politiek, leuk spelletje, maar wel over ons, ons leven, ons werk, ons pensioen, onze kinderen en ouders...

De Fransen kunnen er toch al wat van wat media betreft, lekkere polemieken op TV en radio of in ieder dagblad. Als men een goed verstand heeft dan kan je het realistisch volgen, voor naïve niet-wetende-voor-wie-je-moet-kiezen-mensen wordt het inderdaad een gok... nou maar hopen dat ze de goede kant op gaan en toch weten te luisteren naar beide programma's van deze twee kandidaten. Op naar het "face-to-face" debat op 2 mei a.s. en 6 Mei is de grote dag !

We feed the world - Le Marché de la Faim

2007-04-26T09:26:00.000+02:00

Détruisons aujourd'hui notre pain quotidien. C'est ce que font les grandes chaînes de boulangerie de Vienne, en Autriche. Chaque jour, 20 % à 25 % de ce qui a été sorti du four est mis au rebut. Soit l'équivalent de ce qui est consommé à Graz, la deuxième ville du pays. Une partie de ces déchets est donnée aux cochons, le reste prend le chemin de la décharge ou des incinérateurs d'ordures. Ce n'est qu'un exemple, symbolique, de l'incohérence de la politique alimentaire mondiale. En 2004, l'Organisation des Nations unies a constaté qu'avec ce qu'elle produisait l'agriculture était en mesure de nourrir 12 milliards de personnes. C'est-à-dire le double de la population du globe. Il y a donc, sur notre planète, suffisamment à manger pour tous. Mais la nourriture n'est pas bien répartie.
Le Marché de la faim est un excellent documentaire à ce sujet, sorite aujourd'hui en France, en projection-débat partout à Paris et en Province.

Every day in Vienna the amount of unsold bread sent back to be disposed of is enough to supply Austria's second-largest city, Graz. Around 350.000 hectares of agricultural land, above all in Latin America, are dedicated to the cultivation of soybeans to feed Austria's livestock while one quarter of the local population starves. Every European eats ten kilograms a year of artificially irrigated greenhouse vegetables from southern Spain, with water shortages the result.
In WE FEED THE WORLD, Austrian filmmaker Erwin Wagenhofer traces the origins of the food we eat. His journey takes him to France, Spain, Romania, Switzerland, Brazil and back to Austria.
Leading us through the film is an interview with Jean Ziegler, the United Nations Special Rapporteur on the Right to Food.
WE FEED THE WORLD is a film about food and globalisation, fishermen and farmers, long-distance lorry drivers and high-powered corporate executives, the flow of goods and cash flow–a film about scarcity amid plenty. With its unforgettable images, the film provides insight into the production of our food and answers the question what world hunger has to do with us.
Interviewed are not only fishermen, farmers, agronomists, biologists and the UN's Jean Ziegler, but also the director of production at Pioneer, the world's largest seed company, as well as Peter Brabeck, Chairman and CEO of Nestlé International, the largest food company in the world.

Het is weer voorbij die warme winter...of stom cafégeklets over die lange haren van Philippe

2007-04-23T16:19:00.000+02:00

Op naar de hete zomer... haren eraf voor allebei..., Philippe en Bart dan hè, niet onze lieve Paquerette of Pablo.

(Ja Mike, zo doe je dat, goed scheren is ook een vak en het staat toch wel netjes, je ziet dat ik het nog kan, kom maar langs, gratis haircut met een glaasje erbij !)

Je moet weten dat dit al jaren speelt, die haren van Philippe, volgens mij heb ik het er al eens over gehad, altijd maar ruzie in de familie waarom hij altijd die stekeltjes had en niet een leuke "coupe", nou Philippe kan geen "leuke coupe" hebben met zijn haar dus nu zijn ze er weer lekker AF, die stomme lok ! Ik blij ! (Hij ook hoor !)

Het duel

2007-04-23T10:16:00.000+02:00

Ségolène Royal of Nicolas Sarkozy, 6 mei !!!

Earthday

2007-04-22T09:25:00.000+02:00

HOIST THE SAILS!

(By John McConnell)

Four billion years ago

our lonely Earth

Set sails on cosmic seas

Guided by an unseen hand

of nature, God or chance.

As life evolved

through endless eco-cycles

Man was born, destined

to destroy or enrich

the Precious Ship.

And now his hand

has seized the tiller

but his ear has not

yet caught the Captain's

Quiet command.

The sails are down, the ship becalmed,

Its fragile life at stake.

No longer do we ride the gentle swells of

Silent seas and breathe

the fragrant air.

Broken are the rhythms

of our cyclic plants

and other living things.

But now the Captain speaks again

our quiet thoughts at last reveal his voice.

"Hoist the sails, Earth Man.

Set them for celestial winds.

Hold the tiller firm,

The course ahead is clear.

"Be He nature, God or chance

His voice is heard and we shall heed

The Captain's quiet command.

Ma Douce France II (explanations)

2007-04-21T18:35:00.000+02:00

As a foreigner in France I am not aloud to vote for the president-elections. I have my opinions and some hopes on one of the candidates.

France is my country, I was born in Holland but have been living in France for almost 30 years now, so that is most of my life (being THAT old !!!)...
I cannot imagine living elsewhere, I tried to, when I was in my twenties, but always came back, something is just so wonderful about this country, life here is really a gift!

I read a lot and listen to the radio or watch television to keep updated about the elections, and also have discussions with friends and people around us to hear what they have to say.
My dear client and friend Manny gave me this yesterday, (he is an American, 75 years, and moved to the south of France with his lovely wife to retire here! They love France; they love the food and the wine... hours of discussions on all sorts of restaurants and menus!) So we talk about France and other interesting things and he gave me this poem (down in the first post) written by Rudyard Kipling (for those who forgot who HE is, click here) and I loved it. You can go to the complete work and read it all by clicking here.

Ma Douce France

2007-04-21T11:20:00.000+02:00

Broke to every known mischance, lifted over all
By the light sane joy of life, the buckler of the Gaul;
Furious in luxury, merciless in toil,
Terrible with strength that draws from her tireless soil;
Strictest judge of her own worth, gentlest of man’s mind,
First to follow Truth and last to leave old Truths behind—

France, beloved of every soul that loves its fellow-kind.

To whom it may concern...

2007-04-05T11:08:00.000+02:00

HAPPY BIRTHDAY !

TOMMY

2007-04-04T16:45:00.000+02:00

Dit is Tommy !

Tommy was mijn Airedale terrier die ik samen met mijn ex-echtgenoot had. Het was heel toevallig dat ik vandaag een kast open deed, en uit die kast viel een tas met een heleboel foto’s, en één foto gleed eruit op de grond… en dat was deze.
Waarom zo toevallig zal je zeggen, omdat vandaag mijn trouwdag was, en ik zou vandaag 20 jaar getrouwd zijn geweest… heel toevallig dus, en Tommy wilde mij daar even aan te helpen herinneren.

Tommy was een gekke hond, lief, speels, waaks, een echte vriend. Hij was de koning van Port Grimaud, iedereen kende hem, als ik met hem door het dorp liep (nooit aan de lijn) riep iedereen altijd “hé, Tommy”, en ik kon verder barsten !

Hij heeft het gepresteerd om een keer de boot te nemen van Port Grimaud naar Saint Tropez, daar aangekomen is hij netjes blijven zitten en terug naar Port Grimaud gevaren waar de kapitein mij belde of die hond van mij zelf terug naar huis zou komen of dat ik hem kwam halen….

Tommy ging ook altijd op de zijlboot van Philippe’s ouders (die kende ik toen ook al); hij ging vooraan liggen en kon uren naar het water kijken en de vissen tellen… Ook had hij wat met sterren en de maan, hij ging vaak ’s avond tegenover ons huis de trappen op van een 2 hoog gebouwtje en zat dan boven naar de sterren te koekeloeren tot dat ik hem riep. Zo noemde we hem vaak Baudelaire, een hele romantische hond !

Door het rondzwerven in het dorp heeft hij natuurlijk hier en daar wat vrouwtjes versierd en hij had ook een “zoon” die heel lief vaak met hem kwam spelen en het was het enige hondje wat ook ècht bij hem in de mand mocht slapen. Tommy zorgde echt voor dit beestje, bracht hem ook vaak terug naar huis, heel waaks.

Op vrijdagochtend, markt, heeft hij een keer bij de slagerskraam een hele italiaanse ham weggepikt ! Stel je voor, hij kwam daar gewoon mee naar huis, de slager rende er achter aan dus dat werd wel dokken voor dat been !
Tommy is met ons mee naar Cannes verhuisd, is daar ook nog wel eens per ongeluk op stap geweest (want dat was de echte stad, daar lieten we hem niet los natuurlijk maar hij is een keer ontsnapt toen de deur open stond en hij een kat zag...) heel Cannes ben ik huilend afgerend en gereden, na 4 uur belde een Mevrouw dat Tommy bij haar in de winkel lag, doodmoe, zocht naar water...
Ik ging vaak met hem wandelen in Mougins in de Valmasque of langs de bootjes van Port Canto, dat vond hij natuurlijk veel leuker…
Tommy overleed op 13 jarige leeftijd na een wereldleven, ik had er een boek over kunnen schrijven. Ik mis hem nog steeds…

Nog zo'n leuke van vorig jaar

2007-04-03T16:02:00.000+02:00

Voor m'n blogvrienden die vorig jaar nog niet in m'n café kwamen, deze vond ik erg leuk !

Zo, ik heb me vandaag weer even uitkunnen leven op de blog, even aan iets anders denken !

Hoe maak je een paasei ?

2007-04-03T15:56:00.000+02:00

(Comment fait-on un oeuf de Pâques ?)

Let's have a laugh !

2007-04-03T11:53:00.000+02:00

Having a tough day at the office, just working on the computer, the computer, the computer, the computer........ I needed a good laugh, here we go :

The Top 10 Good Error Messages on the brand new 7000€ computer you just bought :

"That URL was not found because frankly, I didn’t' try hard enough."

"If you continue to type that way, you'll get Carpal Tunnel Syndrome."

"The Server is not really down, it’s just mildly depressed."

"Normally, I would complain but I'll let that rough disk insertion slide this time."

"Don't worry; I'll clean up that beer stain."

"It’s not a virus...it’s a STD (System Transmitted Disease)."

"Remember Einstein, its point then click, point then click."

"That General Protection Fault is not yours."

"You're using MS Word 5.0 and that's a weenie version so why don't I upgrade you for free?"

"I hate to tell you this but you have already seen that version of the Pamela Anderson video... may I suggest another?"

Top ten signs you bought a bad computer :

10. Lower corner of screen has the words "Etch-a-sketch" on it.
9. Its celebrity spokesman is that "Hey Vern!" guy.
8. In order to start it, you need some jumper cables and a friend's car.
7. Its slogan is "Pentium: redefining mathematics".
6. The "quick reference" manual is 120 pages long.
5. Whenever you turn it on, all the dogs in your neighbourhood start howling.
4. The screen often displays the message, "Ain't it break time yet?"
3. The manual contains only one sentence: "Good Luck!"
2. The only chip inside is a Doritos.
1. You've decided that your computer is an excellent addition to your fabulous paperweight collection.

You Might Be An Internet Addict If... :

You step out of your room and realize that your parents have moved and you don't have a clue as to when it happened.

Your bookmark list takes 15 minutes to go from top to bottom.

Your nightmares are in HTML and GIFS.

You turn off your modem and get this awful empty feeling, like you just pulled the plug on a loved one.

You start introducing yourself as "Jim at net dot com"

Your heart races faster and beats irregularly each time you see a new WWW site address on TV.
You turn on your intercom when leaving the room so you can hear if new e-mail arrives.

Your wife drapes a blond wig over your monitor to remind you of what she looks like.

All of your friends have an @ in their names.

When looking at a web page full of someone else's links, you notice all of them are already highlighted in purple.

Your dog has its own home page.

You can't call your mother... She doesn't have a modem.

You check your mail. It says "no new messages." So you check it again.

Your phone bill is a heavy as a brick.

You write your homework in HTML and give your instructor the URL.

You don't know the sex of three of your closest friends, because they have neutral nicknames and you never bothered to ask.

Your husband tells you that he has had the beard for 2 months

You wake up at 3 a.m. to go to the bathroom and stop and check your e-mail on the way back to bed.

You tell the kids they can't use the computer because "Daddy's got work to do" -- even though you don't have a job.

You buy a Captain Kirk chair with a built-in keyboard and mouse.

Your wife makes a new rule: "The computer cannot come to bed."

You get a tattoo that says "This body best viewed with Netscape 3.0 or higher."

You never have to deal with busy signals when calling your ISP... because you never log off.

The last girl you picked up was only a GIF.

You ask a plumber how much it would cost to replace the chair in front of your computer with a toilet.

Your wife says communication is important in a marriage... so you buy another computer and install a second phone line so the two of you can chat.

As your car crashes through the guardrail on a mountain road, your first instinct is to search for the "back" button.

No april foolsday for us...

2007-04-01T16:12:00.000+02:00

I would have loved to tell you a BIG story today but I only have other things to say, first of all that the acquisition on our house is not going to happen, then my car broke down yesterday, spent four hours in a garage, then (after having planned something like 180 hrs (untill half May) of cleaning work in our clients houses) we hired a girl officially to start on monday morning; she called to say she wouldn't come...we have to leave our house soon, so no house means no more office space too, not knowing where we are going and all this with the masses of work, we already started a brilliant season, more clients, more houses, more challenges... so no April Foolsday for us, all of it is true !

Thanks to our love and strenght we believe in what we do, our children are the most lovely ones, and we are going on and on and on ! Untill the sun will shine again ! To be continued...

Allemaal maar flink KL....!

2007-03-31T14:21:00.000+02:00

In eerste instantie wilde ik even vertellen dat het allemaal maar flink KL... is op het moment, zocht daar een bijpassend fotootje bij, en moet nu zo lachen om deze foto dat ik bijna alles weer vergeten ben ! Hoe verzinnen ze het om zoiets op deze manier te fotograferen !

Mijn eerste reactie op deze prent was "Je kan wel aan de de Rivièra wonen maar ook daar kan het flink KL... zijn !" Wordt vervolgd...

Had ik maar zo'n dag...

2007-03-28T08:35:00.000+02:00

Record verbroken...

2007-03-27T07:57:00.000+02:00

Maar zo kom ik wel verder met m'n werk, klanten zullen het wel gek vinden om een email te ontvangen die om 5.30 uur geschreven is... "il n'y a pas d'heure pour les braves" !

De zon kwam op en in de blauw-grijs-oranje hemel nog een beetje donker zag ik een enorme ster... "papa, can you hear me" ?

Bouillabaisse

2007-03-25T11:21:00.000+02:00

Als reactie op de bouillabaisse van Marina breng ik hier mijn recept van dit oude gerecht waar de Koot toch ook beroemd om staat.
Als goede inwoner van deze regio behoor je dit meerdere malen per jaar te eten, vele restaurants serveren het op verschillende manieren, de beste en de echte komt uit Marseille, een recept uit de 7e eeuw, toen was het een gewone “ragout” van vis, ook de Griekse naam Kakavia werd toen genoemd.
Bouillabaisse komt van het Provençaalse occitaan Bolhabaissa, bohl is bout (uitspreken boe) van het werkwoord bouillir, oftewel koken, en abaisse, voor het verlagen (baisser) van het vuur waar het op werd gekookt.
Het is een compositie van vissoep, broodcroutôns met knoflook ingewreven, rouille (de saus) en hele stukken (Middellandse zee) vis en aardappelen.

Een kleine anekdote er aan vast is dat ik een keer in mijn eigen restaurant "La Tartane" in Port Grimaud voor hele belangrijke klanten de gehele schaal met de bouillabaisse heb laten vallen terwijl ik het van de keuken aan tafel moest brengen, gelukkig viel alles op de deur van de oven die nog open stond, de kok (die er de gehele ochtend aan gewerkt had) kon alles op een nette manier opvangen en wederom de schaal fatsoeneren zodat de klanten er niets van gemerkt hebben, als het op de grond was gevallen was het natuurlijk niet te doen !
Mijn excuses voor het niet-helemaal-alleen wat ingredienten-vertalen van het recept, ik ben hier al een uur mee bezig, ik was klaar en blogger vond het nodig mijn gehele verhaal te vernietigen dus was ik alles kwijt en moest opnieuw beginnen… lang leve blogger en eet smakelijk !

Les ingrédients voor 10 personen (zoiets moet ook "convivial" zijn, dat eet je niet met z'n tweetjes...) :

Ceux que l'on ne met pas : loup, dorade, langouste. (Wat je er NIET in doet)
Ce que certains ajoutent : pomme de terre.(hoeft niet altijd)

Pour la soupe :
2 kg de soupe de roche (ou à la rigueur 1 kg de soupe de roche et 1 kg de soupe chalut - moins chère) poissons de roche (girelles, serrans, gobie, pataclé, dit zijn al die kleine visjes die de visboer als « soupe de poissons » verkoopt) queue de congre (staart van een zeepaling), murène (moeraal), crabes, cigales de mer (zeekrekel) ou à la rigueur de la soupe de chalut (girelles, rascasses, petits sars, rubans roses, congres fermés, vives).
1 tête de congre (hoofd van zeepaling)
200 g de petits crabes
400 g d'oignons
200 g de blancs de poireaux
100 g de fenouil frais
800 g de tomates mûres
2 gousses d'ail
fenouil sec
3 cuillerées à soupe d'huile d'olive
40 g de concentré de tomate
2 g de safran
sel fin.

Pour la bouillabaisse
1 ou 2 poissons par personne selon grosseur ; rascasse (zeeduivel), vive (pieterman), rouget grondin (knorhaan), saint-pierre (in het engels John Dory, sorry weet de Nederlandse naam niet, één van mijn lievelingsvissen, ik ben er inmiddels achter dat Saint Pierre een zonnevis is...), baudroie (ook een soort zeeduivel maar groter ; Lotte, - Kwabaal ?), congre (zeepaling) en tranches (partie centrale), chapon (ook één van mijn lievelingsvissen, een hele mooie rode Middellandse zee vis) Je zult wel denken, weet niet eens in het Nederlands wat voor soort vis er in moet, sorry, maar als je Bouillabaisse wilt maken zal je dat toch hier moeten doen, en bij de visboer die franse namen gebruiken hahaha) Ik houd me aanbevolen voor degene die mij die Nederlandse namen van Saint Pierre en Chapon kunnen geven…
2 oignons
2 tomates
2 gousses d'ail
persil
fenouil sec
thym
½ verre d'huile d'olive
sel
poivre
1 écorce d'orange

Préparation :
- Des poissons
Vider les gros poissons (pour les petits ce n'est pas nécessaire), laver, tronçonner les gros poissons. Si possible faire mariner la veille (oignons, fenouil, ail, safran, huile d'olive, tomates). Cette marinade sera utilisée comme garniture aromatique.
- De la garniture aromatique
Eplucher et laver les oignons, le blanc de poireau, le fenouil frais. Les émincer et réserver. Hacher l'ail, laver et couper les tomates en quartiers, et réserver. Cuire la soupe de poissons : mettre à chauffer l'huile d'olive, ajouter le poireau, le fenouil et l'oignon, faire suer cette garniture sans coloration. Adjoindre les crabes les faire colorer au rouge, ajoutez les poissons et faire suer 5 à 6 minutes avec la garniture aromatique. Ajouter la tomate fraîche, l'ail haché, la tomate concentrée. Laisser cuire quelques minutes. Mouiller avec 2,5 litres d'eau froide. Adjoindre le fenouil sec et une partie du safran. Assaisonner de sel et de poivre du moulin. Faire bouillir 25 à 30 minutes vivement. Remuer de temps en temps la soupe. Au terme de la cuisson, passer la soupe au moulin à légumes et remettre à bouillir en remuant de temps en temps et réserver.
- Du pain
Frotter les baguettes avec une gousse d'ail, la découper en tranches, ajouter l'huile d'olive et passer au four. Réserver.
- De la rouille
Mettre la mie de pain à tremper dans du lait. Piler au mortier l'ail, le piment de cayenne, ajoutez le corail des oursins. Essorez le pain et ajoutez dans le mortier. Pilez jusqu'à obtention d'une pommade. Ajoutez progressivement l'huile d'olive et montez au pilon comme une mayonnaise. Salez.
- Des poissons
Parez, écaillez et les poissons. Mettez dans une casserole 3 l d'eau à bouillir. Dans une autre grande casserole mettez l'oignon émincé, l'ail écrasé, les tomates pelées, épépinées et hachées, le persil, thym et fenouil, 1 morceau d'écorce d'orange. Déposez dessus tous les poissons sauf le saint-pierre, ajoutez un demi verre d'huile d'olive ; Recouvrez avec l'eau bouillante et cuisez à feu vif boui pendant 5 minutes. Ajoutez le saint-pierre et continuez à bouillir à feu vif le tout pendant encore 5 minutes. Retirez du feu abaisso et enlevez les poissons. Dressez dan un plat.
Servir dans chaque assiette les croûtons tartinés de rouille, la soupe par-dessus et les poissons.

Je serveert de vis op een grote schaal, ieder krijgt een diep bord waar eerst de stukken vis in gaan met de broodcroutonnetjes met rouille erop, aardappel, en dan de hete vissoep erover schenken, om het geheel weer op te warmen !!! Zààààààààààlig.

Ik koop vaak die fijne flessen verse vissoep (Soupe de Poissons à la Provençale, plastic flessen bij de visboer), bak dan een paar filets van Rascasse ( ook wel Sebaste genoemd hier), kook wat aardappelen, maak de rouille, serveer dit op de zelfde manier, met een beetje verse geraspte kaas erover...heel snel, makkelijk en de kinderen smullen ervan !!!
Nu ga ik naar m'n asperges, met een "sauce mousseline" oftewel, een home-made mayonnaise met een beetje citroen, nootmuskaat en bieslook, en daar doorheen doe je een opgeklopt eiwit, (hetzelfde ei waar je de mayo mee gemaakt hebt) Hierdoor wordt je mayonnaise heel luchtig en zàààlig bij asperges, dat alles met een gegrild stukje wilde zalm, als toetje de eerste aardbeien (gariguettes natuurlijk) en wat framboosjes... Wat hebben we het toch slecht op de zondag. En niet die 2001 Pouilly Fumé vergeten..., dan een siesta, vive la Côte, lang leve de Rivièra !

A little light at the end of the tunnel

2007-03-17T16:13:00.000+01:00

“Just don’t give up trying to do what you really want to do. Where there is love and inspiration, I don’t think you can go wrong.”
(Ella Fitzgerald)

Magic Maud !

2007-03-15T11:05:00.000+01:00

Philippe and I are both sailing people, Philippe has done his transatlantic twice allready, has done a lot of competition sailing, Starchampionship, and Dragon Regata's (also Royal Regata Cannes, Les Voiles de St Tropez etc) and today we dream of being on a boat and sail away with the children, freedom and leave everything behind. But lets get back to reality...

After having rowed across the North Atlantic in 2003 and the Pacific in 2005, Maud Fontenoy undertook a sailing trip around the world, alone and against the prevailing winds.

I admire this girl, and I just wanted to share this moment with all of you.

She left in October 2006 from the Island of Reunion (Indian Ocean) and arrived yesterday having sailed along Cape of Good Hope, the Southern Seas, the Roaring 40’s, the Howling 50’s… an exhausting adventure that has been attempted very few times.

She managed to set up jury riggin after her mast had came down in February and could finish her course to the final destination.

If you are interested in reading all of the adventure and see some great pictures you can do so by looking at her website.

Papa can you hear me ?

2007-03-14T14:59:00.000+01:00

May the light of this flickering candle

Illuminate the night the way
Your spirit illuminates my soul

Papa, can you hear me?
Papa, can you see me?
Papa can you find me in the night?
Papa are you near me?
Papa, can you hear me?
Papa, can you help me not be frightened?

Looking at the skies
I seem to see A million eyes which ones are yours?
Where are you now
that yesterday has waved goodbye
And closed its doors?

The night is so much darker;
The wind is so much colder;
The world I see is so much bigger
Now that I'm alone.

Papa, please forgive me.
Try to understand me;
Papa, don’t you know I had no choice?

Can you hear me praying,
Anything I'm saying
Even though the night is filled with voices?

I remember everything you taught me
Every book I've ever read...
Can all the words in all the books
Help me to face what lies ahead?

The trees are so much taller
And I feel so much smaller;
The moon is twice as lonely
And the stars are half as bright...

Papa, how I love you
Papa, how I need you
Papa, how I miss you
Kissing me good night

Cna yuo raed tihs ?

2007-03-07T17:12:00.000+01:00

Fi yuo cna raed tihs, yuo hvae a sgtrane mnid too. Cna yuo raed tihs? Olny 55 plepoe out of 100 cna.
I cdnuolt blveiee taht I cluod aulaclty uesdnatnrd waht I was rdanieg. The phaonmneal pweor of the hmuan mnid, aoccdrnig to a rscheearch at Cmabrigde Uinervtisy, it dseno't mtaetr in waht oerdr the ltteres in a wrod are, the olny iproamtnt tihng is taht the frsit and lsat ltteer be in the rghit pclae. The rset can be a taotl mses and you can sitll raed it whotuit a pboerlm. Tihs is bcuseae the huamn mnid deos not raed ervey lteter by istlef, but the wrod as a wlohe. Azanmig huh? yaeh and I awlyas tghuhot slpeling was ipmorantt!

Over Franse socialisten gesproken...

2007-03-07T17:06:00.000+01:00

Lorsque Dieu créa le monde, il décida de concéder deux vertus aux hommes de chaque peuple afin qu'ils prospèrent.

Par exemple il rendit :

-Les suisses précis et pacifistes,
-Les anglais flegmatiques et ironiques
-Les japonais travailleurs et réalistes
-Les italiens joyeux et humanistes quant aux français, il dit : - "Les français seront intelligents, honnêtes et socialistes."

Lorsque le monde fut achevé, l'ange qui avait été chargé de la distribution des vertus demanda à Dieu :"Seigneur, tu as dit que tu octroyais deux vertus à chaque peuple, mais les français en ont trois.
Est-ce pour cela qu'ils se placent au dessus des autres ?"
"En vérité, Je te le dis, chaque peuple a deux vertus y compris les français, car chacun d'entre eux ne pourra en posséder que deux à la fois.

Ce qui veut dire que :
-si un français est socialiste et honnête, il ne sera pas intelligent,
-s'il est socialiste et intelligent, il ne sera pas honnête,
-s'il est intelligent et honnête, il ne peut pas être socialiste."

Real Estate agents...

2007-02-27T11:42:00.000+01:00

Marina gave me the idea on these jokes, sorry, but I like them alot...

A client bought a new home and the broker wanted to send flowers for the occasion. They arrived at the home and the owner read the card; it said "Rest in Peace".

The owner was angry and called the florist to complain. After he had told the florist of the obvious mistake and how angry he was, the florist said : "Sir, I'm really sorry for the mistake, but rather than getting angry you should imagine this : somewhere there is a funeral taking place today, and they have flowers with a note saying ; "Congratulations on your new home".

A crusty old man walks into a real estate office and says to an female agent : "I want to sell my god damn house." To which the astonished female agent replies : "I beg your pardon, sir, I must have misunderstood you. What did you say?"

"Listen up, damn it. I said I want to sell my fucking house!"

"I'm very sorry sir, but we do not tolerate that kind of language in this office."

So saying, the agent goes over to the officer broker to tell him about her situation. They both return and the broker asks the old geezer : "What seems to be the problem here ?"

"There's no damn problem," the man says, "I want to sell my fucking million dollar home."

"I see," says the manager, "and this bitch is giving you a hard time?"

How do real estate agents traditionally greet each other?

"Hi. Nice to meet you. I'm better than you."

Three boys are in the schoolyard bragging of how great their fathers are.

The first one says : "Well, my father runs the fastest. He can fire an arrow, and start to run, I tell you, he gets there before the arrow."

The second one says: "Ha! You think that's fast! My father is a hunter. He can shoot his gun and be there before the bullet."

The third one listens to the other two and shakes his head. He then says: "You two know nothing about fast. My father is a real estate agent. He stops working at 4:30 and he is home by 3:45!"

Le Chat

2007-02-20T14:29:00.000+01:00

Iedere ochtend staat "le Chat" in de Nice Matin met een nieuw grapje. Een stripverhaaltje/mopje geschreven door Philippe Geluck een belgische journalist/schrijver met enorm veel succes in Frankrijk.

Vanochtend stond dit verhaaltje in de krant, aan mijn buurman schrijver, echt iets voor hem...:

Je viens de terminer un bouquin qui raconte l'histoire d'un type qui écrit un livre sur un écrivain qui vient d'achever l'écriture d'un roman dont le héros est un gars qui veut écrire un livre sur un bonhomme qui se sent irresistiblement attiré par la carrière littéraire et dont l'ambition est de faire publier un jour un recueil de nouvelles dont la première raconterait un épisode de la vie d'un homme de lettres rédigeant la biographie d'un journaliste qui vient de publier un livre sur le type qui a vu l'ours...

A "hole" lot for nothing

2007-02-16T08:20:00.000+01:00

Her Diary:

We played golf together today. On the way home conversation wasn't flowing so I suggested that we go somewhere quiet so we could talk. He agreed but he kept quiet and aloof.
I asked him what was wrong. He said nothing. I asked him if it was my fault that he was upset. He said it had nothing to do with me and not to worry.
When we got home I felt as if I had lost him, as if he wanted nothing to do with me anymore. He just sat there watching the golf channel. He seemed distant and absent.
Finally, I decided to go to bed, about ten minutes later he came to bed. To my surprise, he responded to my caress and we made love, but I still felt that he was distracted and his thoughts were somewhere else.
After I took my makeup off, I decided to confront him with the situation but he had fallen asleep.
I started crying and cried until I too fell asleep. I don't know what to do. I'm almost sure that his thoughts are with someone else.
My life is a disaster.

His Diary:

Awful day at the golf course today! Shot a 94 - can't putt worth a damn! Got lucky though.

Restons mobilisé jusqu'au bout !

2007-02-15T20:07:00.000+01:00

Ce message s'adresse à tous mes lecteurs de France, signez ce pacte et faites entendre votre voix !

----- Original Message -----
From: Fondation Nicolas Hulot
To: Francine HUDIG
Sent: Thursday, February 15, 2007 2:38 PM
Subject: de la part de Nicolas Hulot : le Pacte écologique continue !
Chère/Cher signataire du Pacte écologique,

Voir le message de Nicolas Hulot en vidéo

Je vous remercie de tout cœur de votre mobilisation autour du Pacte écologique.
Plus de 600.000 citoyens ont, comme vous, signé ce Pacte, pour donner aux candidats un signal fort.
Grâce à vous, 10 candidats à l’élection présidentielle se sont solennellement engagés à faire de l’écologie le cœur de leur programme.
Nous nous réjouissons du succès de cette étape. C’est un point de départ, il reste à faire des engagements sur le papier une réalité concrète.
Pour cela nous avons besoin d’être encore plus nombreux.

Vous êtes le mieux placé pour inviter vos proches à signer, comme vous, le Pacte écologique en leur transférant le message ci-dessous.

Sachez que la Fondation Nicolas Hulot travaille sur les prochaines étapes. Nous développons notamment l'Observatoire du Pacte écologique et préparons l’adaptation du Pacte pour les élections législatives.

Merci par avance pour votre soutien !
Nicolas Hulot

MESSAGE DE NICOLAS HULOT À FAIRE SUIVRE À VOS PROCHES :

Bonjour,

J'ai proposé un Pacte écologique aux Français avec pour objectif de faire des enjeux écologiques le cœur des actions du futur gouvernement de notre pays.
Nous risquons de laisser à nos enfants un terrible héritage, une dette écologique dont nous subissons déjà les premières conséquences.
Nous ne pouvons plus attendre pour que les enjeux écologiques et climatiques soient enfin considérés comme une priorité dans notre pays.
10 candidats se sont déjà engagés solennellement à intégrer ces enjeux au cœur de leur programme présidentiel.
Pour faire de leur engagement une réalité, nous avons besoin de vous.
C’est pourquoi je vous propose de rejoindre les 600 000 citoyens qui ont signé le Pacte écologique.
Plus nous serons nombreux à affirmer notre volonté d’agir, plus nous aurons une chance de rendre concrets les engagements des candidats.

Signez le Pacte écologique ! www.pacte-ecologique-2007.org
Votre soutien est indispensable, chaque signature compte !

Merci par avance de votre mobilisation à nos côtés.
Nicolas Hulot, Président de la Fondation Nicolas Hulot pour la Nature et l’Homme
Ensemble, adressons un signal fort aux candidats !

Jantje lacht, John huilt...

2007-02-15T11:04:00.000+01:00

Ik neem aan dat dit nieuws volop in de nederlandse kranten stond maar ik vond het leuk dit toch even te melden op mijn blog.

Kinderen in Nederland zijn bofkonten. Volgens een onderzoek van het VN-kinderfonds Unicef zijn zij het gelukkigst van alle kinderen in de ontwikkelde wereld.
Unicef vergeleek de positie van kinderen in 21 ontwikkelde landen op basis van veertig factoren, onder meer armoede, gezondheid en veiligheid, onderwijs, relatie met familie en de mate waarin de kinderen zelf aangaven gelukkig te zijn met hun leven.
Samen met Nederland scoorden ook Zweden en Denemarken hoog. Groot-Brittannië staat onderaan de lijst. Een na laatste land zijn de Verenigde Staten. Volgens de studie bestaat er geen direct verband tussen materiële welvaart in een land, gemeten naar het bruto nationaal product, en de kwaliteit van leven van kinderen.

Zo zouden kinderen in Tsjechië gelukkiger zijn dan die in Frankrijk, dat welvarender is dan het voormalige oostblokland. Hoewel Nederland over alle categorieën genomen het hoogst scoort van alle 21 landen die lid zijn van de OECD, de organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling, is het in ons land niet best gesteld met de materiële welvaart van kinderen.
Dat wordt in het onderzoek van Unicef gemeten aan de hand van het aantal kinderen dat leeft in gezinnen die moeten rondkomen van een inkomen dat lager is dan modaal.

Als moeder van twee hele blijde kinderen, wonende in een fantastische regio, met zon, zee, strand, bergen, "campagne" en noem maar op, kunnen wij dagelijk genieten van een heel blij leven. Wat onderwijs betreft is nog een debat te houden, vooral omdat wij zelf van de twee kinderen een goed voorbeeld hebben dat "als alles goed gaat is er geen probleem..."
(Dit is een onderwerp wat ik al meerdere malen naar voren heb gehaald en wil nu niet weer over Bart en school beginnen, maar Dorine gaat in September naar de middelbare school, wij hebben voor een privé-school gekozen, deze bied ook een lagere school opleiding, ik denk er sterk over om Bart vanaf september daar ook naar toe te sturen aangezien ze hem in de publieke school als "buiten de normen" vinden en "geen tijd" voor hem hebben... voor informatie; hij heeft een IQtest gedaan en is BOVEN de normen... volgens de schoolpsychologe heeft hij een "immature" probleem, welke jongen van zijn leeftijd heeft dat niet en is dat een reden om hem buiten te sluiten...?)

Ik ben in ieder geval trots op Nederland dat deze op de 1ste plaats in dit rapport staat, dat geeft mij een goed gevoel over mijn geboorteland en de neefjes en nichtje die ik daar heb !

La Terre meurt

2007-02-15T10:55:00.000+01:00

Les océans sont des poubelles

Et les fronts de mer sont souillés

Des Tchernobyls en ribambelles

Voient naître des foetus mort-nés

Dans cinquante ans, qu'allons-nous faire

De ces millions de détritus ?

Et ces déchets du nucléaire

Dont les pays ne veulent plus

Sous nos pieds, la terre promise

Patrimoine de nos enfants

Petit à petit, agonise

Nul ne s'en soucie

Et pourtant des espèces devenues rares

Sont en voie de disparition

Et la laideur chante victoire

Sous le plastic et le béton

La terre meurt

L'homme s'en fout

Il vit sa vie

Un point c'est tout

Il met à son gré, à son goût

Le monde sens dessus dessous

La Terre meurt

Où allons-nous ?

Dans la finance et les affaires

Le pétrole est le maître mot

Il mène à tout, même a la guerre

Et nul ne s'inquiète de l'eau

Où en sont la flore et la faune

Et qu'advient-il du firmament

Privé de la couche d'ozone

Gardien de l'environnement

Sous le ciel, le sol se révolte

Car l'homme trompe la nature

Quand il trafique les récoltes

Il hypothèque son futur

Sous le soleil, les forêts brûlent

Et l'on gave les champs d'engrais

Dans la boulimie majuscule

Du rendement et du progrès

La Terre meurt

L'homme s'en fout

Il vit sa vie

Un point c'est tout

Il met a son gré, a son goût

Le monde sens dessus dessous

La Terre meurt

Où allons-nous ?

Il est temps de prendre conscience

Que l'homme ne respecte rien

Il se fiche de l'existence

Des baleines et des dauphins

L'éléphant meurt pour son ivoire

La bête rare pour sa peau

Et dans les grandes marées noires

Le mazout englue les oiseaux

La société consommatrice

Avance impunément ses pions

Tandis que les arbres pourrissent

Dans les villes et leurs environs

La sècheresse se déchaîne

Effaçant tout signe de vie

Et certaines races humaines

Crèvent d'abandon et d'oubli

La Terre meurt

L'homme s'en fout

Il vit sa vie

Un point c'est tout

Il met à son gré, à son goût

Le monde sens dessus dessous

La Terre meurt

Où allons-nous ?

La Terre meurt

Réveillons-nous

(Charles Aznavour - La Terre Meurt)

A tous mes lecteurs fidèles...

2007-02-14T18:07:00.000+01:00

Happy Valentine's day !

My Valentine

2007-02-14T09:52:00.000+01:00

My life would be nothing without you, je t'aime !

Not a mondaymorning joke !

2007-02-12T13:20:00.000+01:00

"Humanity is sitting on a ticking time bomb. If the vast majority of the world's scientists are right, we have just ten years to avert a major catastrophe that could send our entire planet into a tail-spin of epic destruction involving extreme weather, floods, droughts, epidemics and killer heat waves beyond anything we have ever experienced."

This is how "An inconvenient thruth"(Al Gore) is presented and I just found out about this very interesting documentary, Global Dimming, from the BBC, you can watch it by clicking on this link.

As the french elections are going strong and all candidates come up with their programs, Sarkozy with a "pacte republicain" and Royal with her "pacte presidentiel" I just hope that they don't forget they signed for the "pacte ecologique" of Nicolas Hulot and will keep their word and think of this world we are leaving behind us for our children and grand-children. It really worries me, are we so selfish that we don't care about nature, that we don't care about what we are destroying ? We all should talk about it, we all should participate on this, everyday we should think of it and everyday we can make it better ! No use in thinking of how much money we can make tomorrow or how much money this and how much money that... with no descent world to live in we don't need a single penny !!!

a Mondaymorning joke

2007-02-12T09:44:00.000+01:00

A little boy comes down to breakfast. Since they live on a farm, his mother asks if he had done his chores."Not yet," said the little boy. His mother tells him no breakfast until he does his chores.
Well, he's a little upset, so he goes to feed the chickens, and he kicks a chicken. He goes to feed the cows, and he kicks a cow. He goes to feed the pigs, and he kicks a pig.

He goes back in for breakfast and his mother gives him a bowl of dry cereal.
How come I don't get any eggs and bacon? Why don't I have any milk in my cereal?" he asks.
Well," his mother says, "I saw you kick a chicken, so you don't get any eggs for a week. I saw you kick the pig, so you don't get any bacon for a week either. I also saw you kick the cow, so for a week you aren't getting any milk."

Just then, his father comes down for breakfast and kicks the cat halfway across the kitchen.
The little boy looks up at his mother with a smile, and says: "Are you going to tell him, or should I ?

10 Dogrules

2007-02-07T20:09:00.000+01:00

1.The dog is not allowed in the house.

2. Okay, the dog is allowed in the house, but only in certain rooms.
3. Ok, fine, the dog is allowed in all rooms, but has to stay off the furniture.

4. The dog can get on the old furniture only.

5. Fine, the dog is allowed on all the furniture, but is not allowed to sleep with the humans on the bed.

6. Okay, the dog is allowed on the bed, but only by invitation.

7. The dog can sleep on the bed whenever he wants, but not under the covers.

8. The dog can sleep under the covers by invitation only!

9. The dog can sleep under the covers every night.

10. Humans must ask permission to sleep under the covers with the dog.

Traduction et ponctualité, une affaire de sexe...

2007-02-06T13:00:00.000+01:00

Quand on demande de traduire la phrase suivante il peut y avoir confusion...:

Woman without her man is nothing... :

* La femme, sans son homme, n'est rien ! (ceci est la traduction masculine...)

* Femme ! Sans elle, l'homme n'est rien ! (evidemment la traduction feminine)

5 Minuten in het donker

2007-02-01T09:35:00.000+01:00

Een oproep van de associatie « l’Alliance pour la planète » aan alle inwoners van Frankrijk om vanavond tussen 19.55 uur en 20.00 uur alle elektriciteit uit te doen wordt vanochtend aangekondigd in de krant.
Het gaat er om de mensen te laten realiseren wat een onnodig electriciteits verbruik men heeft (allerlei apperatuur wat maar “stand-by” staat, televisies, radios, dvd-spelers, computers etc.)
Op deze dag, 1 februari 2007, dat Frankrijk vele van hun Europese buren volgt met het verbod van roken in publieke ruimtes (behalve voor Restaurant, bar en discotheek; dit gaat pas in vanaf 1 januari 2008) moet ik zeggen dat ik niet van de Fransen had verwacht dat zij zo “milieu” bewust waren.
De presidentverkiezingen zullen hier zeker mee te maken hebben, gisteren hebben de belangrijkste candidaten een handtekening gezet onder de “pacte ecologique” van Nicolas Hulot (lees hier mijn verhaal over die pacte), sommige “beloven” een “vice-premier” te benoemen met een apart ministerie (vice-premier… rare benoeming voor een minister van milieu) dit alles boven op de andere beloftes die waarschijnlijk nooit de dag zien…
Ik zal vanavond naar buiten kijken of de Fransen echt gedisciplineerd zijn en hier aan mee doen, ik twijfel eraan…

L'Alliance pour la Planète (groupement national d'associations environnementales) lance 5 minutes de répit pour la planète, un appel simple à l'attention de tous les citoyens : le 1er février 2007 entre 19h55 et 20h00, éteignez veilles et lumières.
Il ne s'agit pas d'économiser 5 minutes d'électricité uniquement ce jour-là, mais d'attirer l'attention des citoyens, des médias et des décideurs sur le gaspillage d'énergie et l'urgence de passer à l'action ! 5 minutes de répit pour la planète : ça ne prend pas longtemps, ça ne coûte rien.
Pourquoi le 1er février ? Demain sortira, à Paris, le nouveau rapport du groupe d'experts intergouvernemental sur l'évolution du climat (GIEC) des Nations Unies. Cet événement aura lieu en France : il ne faut pas laisser passer cette occasion de braquer les projecteurs sur l'urgence de la situation climatique mondiale.
Et profitez-en pour ne pas tout rallumer dès 20 h. Pourquoi ne pas enchaîner par un dîner aux chandelles par exemple ?

Ditjes en Datjes, Snot en ik leef nog...

2007-01-30T00:30:00.000+01:00

Hoestend en snotterend achter m'n computer maar we gaan gewoon door, niemand anders doet het werk voor me... en niet eens tijd om te bloggen, toch even een verslagje.
Alweer meer dan een week voorbij, de dagen vliegen om, vorige week heel erg druk, gezellige dingen, maandagavond eten met klanten, laat naar bed pfffff, dinsdag concert van Philippe's idool, Johnny Hallyday, kan je geloven dat die vent op z'n 64ste DE ster van Frankrijk is, nou dit was Flip z'n kerstkado, ben meegegaan voor de lol, blij hem gezien te hebben, 't hoeft voor mij niet, afijn, en minder gezellige dingen, flinke kou gepakt tijdens dit concert, het was wel binnen maar we hebben eerst anderhalf uur buiten in de rij gestaan om er in te mogen, ijskoude wind, en weer lagen we om half twee in bed pffff, woensdag is kinderdag, maar toen even niet, alleen maar afspraken, druk en bellen en rennen, en toch kinderen tegelijk bezig houden, huiswerk, tennis, piano, drummen, donderdag een beetje een vrije dag, met mijn Nederlandse Actieve Damesclub heerlijk gegeten (bij de echtgenote van de Consul, in een super Hotel Restaurant in Théoule, aan de zee) en s'avonds kon ik eindelijk met een kopje soep voor de televisie hangen, Jack is back, ja donderdagavond is DE TV avond, fijn dat dit om kwart over tien al afgelopen is, kon ik snel naar bed (uitgeput van de stress van 24, jeetje, hoe verzinnen ze het toch iedere keer weer). Vrijdag, thank God it's Friday, wat een heerlijke dag toch, Bart skiën, Dorine school, en ik... ik doodziek, uitgeput, de laatste belangrijke dingen van die week afgehandeld en snakkend naar het weekend... zaterdag, koorts, hoofdpijn, Bart en Philippe zeilen, rugby, een sportieve dag, Dorine en ik boodschappen doen (echt vrouwen hè, op zaterdag boodschappen doen, wie dat heeft uitgevonden ?) en 's middags, nog steeds zwetend van de koorts en huilende druipende ogen van de sinusitusaanval even (!) in 4 uur het huis schoon gezet, de was gedaan en nog meer van die spannende vrouwelijke taken. Om vier uur kwam een vriendinnetje Dorine halen, heeft haar meegenomen om die avond bij hun door te brengen en de volgende dag te gaan skiën. IK KON EINDELIJK NAAR BED.... en heb toen ook drie uur geslapen. Philippe komt thuis met Bart en een vriendje die bij ons zou logeren... of ik even wil koken en een gezellige moeder wil zijn... OK, en of ik er geen bezwaar tegen heb dat er een hele belangrijke rugby wedstrijd op TV is en de jongens mogen dan in MIJN slaapkamer op de playstation spelen... om half tien heb ik adieu gezegd, playstation uit en wèg uit mijn kamer, ik moet naar bed, ben dood... Zondag was niet veel interessanter want toen moest die gewassen was gestreken worden, zo'n 3 uur, het enige fijne van deze dag was de zon, de warmte, de fijne maaltijd die we buiten op het terras hadden, dan weet ik weer waarom ik hier woon en dan kan je ziek zijn, niks gaat er boven een zonnestraal !
Alweer maandag, vanochtend lees ik de krant, ik volg vooral de politieke pagina's op het moment, je lacht je dood, de laatste bijnamen voor Nicolas Sarkozy en Segolène Royal zijn, Lucifer en Becassine... Ik zal hier wel een speciaal poststuk over schrijven want het wordt echt enorm deze presidentiële verkiezingen... wordt dus vervolgd... kuch, kuch, hoest, hoest... weer een drukke week...

31e Festival International du Cirque de Monte Carlo

2007-01-21T12:00:00.000+01:00

Gisteravond waren wij weer van de partij. Ieder jaar gaan we naar Monaco voor het Festival du Cirque. Mijn moeder is een enorme circus fan, is lid van de AMAC, Association Monégasque des Amis du Cirque, en verblijft 5 dagen in Monaco om alle belangrijkste avonden en matinées (en de Gala-avond) mee te maken.

Op zaterdag halen wij dan Josée op en gaan samen naar Omoesje, die ons eerst tracteert op een diner in haar hotel, en van daar lopen we naar de fantastische circustent om dit spectakel, wat om acht uur begint en niet voor middernacht is afgelopen, volop mee te maken.

Princesse Stéphanie is tegenwoordig, na het overlijden van haar vader, de Presidente van dit Festival, is bij iedere voorstelling aanwezig, jammergenoeg te veel bodyguards en drukte om haar even goeiedag te zeggen, dikke vriendin van Bart, grote kinderliefhebber, een geweldige moeder, haar drie kinderen zijn er ook altijd.

Dit jaar, op deze zaterdagavond was het een feest van acrobaten, clowns, paarden, leeuwen en tijgers... en de "kanon-vrouw", een vrouw die vanuit een kanon zo'n 25 meter geschoten wordt, maakt een salto, en landt op een enorm luchtkussen in het midden van de piste. Als kleine kinderen genieten wij van iedere minuut, de feestelijke muziek houdt het ritme erin en voor je het weet is het weer voorbij.

Zo gaan wij ook ieder jaar, in de zomer, naar de nieuwe show van het "Arlette Grüss" circus, één van de beste circussen ter wereld. Arlette Grüss is vorig jaar overleden, het was een "grande dame du cirque" en mochten jullie ooit de gelegenheid krijgen naar dit circus te kunnen gaan moet je dat doen, je kijkt je ogen uit van de mooie nummers, de fantastische costuums en de bijbehorende muziek, een echt sprookje.

Tot volgend jaar, ik wil het niet missen.

Blog, blogger, blogst...

2007-01-19T10:08:00.000+01:00

Since April 2006, and thanks to Mike, my “buum” (neighbour) and his blog, , his book "MAN" (released since last november, DID YOU BUY THIS BOOK ???) let him to start a great blog, "Help ik heb een boek geschreven", which made me comment every day, got me really excited so I started my own blog. Writing about everyday things, things I come up with, things I like to share with others and some thought for the people I care, birthdays, mariages, births etc.
I know some of my readers never comment my posts, but some do, and I must say that these people are a new family for me, my blogfamily. New friends I met through blogging, surfing on their blogs, spent time with them, discuss things through the comments, agree or disagree, and I had the pleasure in meeting them in Amsterdam last November when Mike “MAN” had his party for the release of his book.
I met John and Wendy, John’s the writer of (I quote) “family, friends, music, travel, TV, gadgets, politics, films, nostalgia and a whole lot of other weird stuff…” he invented his “mandag” a post for men only (you can imagine what kind of post those are) and his posts are always very original.
I love drinking my coffee in the morning, reading others blogs. Wendy’s blog is a little dusty, I hope she will get time to make a coming back. Even their son, Berend has a blog. Luepp’s blog is a very interesting one, always incredible posts about history or as he definites his blog : Bilingual scribbles of an Economic Historian, "Dutch Indies" Videographer, Score Composer, Motion Graphics Designer and C4D Artist. I told him once that if he had been my history teacher I would certainly have done better in school!
When I started giving comments on his blog, Feliz, his wife, came along more and more and was hit by the “blogvirus” and started her own blog, Macbuccaneer. An everyday woman like me, with love, happiness, laughter, sadness and sorrow, a mother, a working woman, things to say, to write, to feel better. She writes of her passions, Bollywood, her family, her work…
We met last November and we had lunch, a sort of blind date because we had only written, spoken through email or blog, we spent three hours talking, talking, as if we had known each other for years. We have a lot in common, and she dedicated a post to me saying “new friends”. Well, new friends like this I would like to meet them everyday. Today I have a special thought for her, yes, it is HER birthday, and since I am the specialist of birthdays and celebrations on my blog I could not miss this one !
Their daughter Sofia is also on the web, her Macprivateer is a junior blog which gave Dorine the idea of starting off one for herself, I promised her to do so once we move to the new house.
So, a very very happy birthday to my blogfriend Feliz, my newest friend, hopefully a friend for a long time and keep on bloggin’ !!! Cheers !

Ciccio Bello

2007-01-17T11:14:00.000+01:00

I could not forget this birthday and everybody who knows me well will remember Okke, this special guy who still is a very important friend in our family. Out of sight (he lived all over the world and now is in Portland) but not out of heart !

Bon anniversaire, stay as you are and come and see us soon !
Ti amo per sempre ciccio, ciao !

Le Grand Juron

2007-01-16T10:20:00.000+01:00

Un des moments favorits des elections présidentielles dans notre pays est quand les humoristes s'en mêlent.
Mon préferé est sans aucune hésitation Laurent Gerra qui, avec son talent d'imitateur nous fait vivre des moment hilarant sur RTL tous les jours de la semaine à 18.30 hrs.

School en ski

2007-01-16T09:20:00.000+01:00

Net als Dorine twee jaar geleden heeft Bart dit jaar met school een wekelijks ski-uitstapje... Iedere vrijdag gaan ze met school skiën, vertrekken 's ochtends om 8.00 uur en komen om 17.30 uur terug. Het ski domein waar ze naar toe gaan is Gréolières les Neiges wat nog geen 45 minuten hier vandaan is.
Dit poststuk hoort weer bij al die poststukken die ik kan schrijven over "leven als God in Frankrijk" want het is toch geweldig dat dit kan, je zou 's ochtends kunnen skiën en dan 's middags op het strand kunnen zijn...
Ik ben blij dat Bart dit ook mee maakt, zo zijn de eerste ski-ervaringen voorbij en kunnen we eindelijk "en-famille" wat vaker naar de bergen gaan.

Supercars Sofia Special

2007-01-11T23:40:00.000+01:00

Dit is een Supercars Sofia Special, allemaal verschillende auto's heb ik opgedoken voor haar, ik hoop dat je ze mooi vind. Er zijn er bij die bestonden al toen jij nog niet geboren was, maar dat waren toen al hele bijzondere auto's. Als je ons komt opzoeken zal je zeker genieten van de honderden autootje die Philippe in een oude vitrinekast bewaart, en weet je wat z'n laatste tik is ? Hij spaart (voor mij zegt hij, want ik ben een James Bond fan) alle autootjes van James Bond, uit al zijn films !!!

Renault Berlinette

Ferrari 360 Modena

Porsche Carrera

Bentley

Pininfarina (model nooit uitgebracht, staat in de MOMA (Modern Museum of Art) in New York)

Jaguar

Hummer limousine...

Ferrari 250 GTO

Bugatti Veron (de duurste auto ter wereld...)

Ferrari 599

SMORSCHE hahaha, een kruising tussen een Smart en een Porsche....

Als God in Frankrijk

2007-01-10T18:26:00.000+01:00

Even jullie jaloers maken...

Verjaarslunch voor Josée in Cannes op het strand, 25° in de zon, wit wijntje, visje, koffie en taart...

"I FEEL GOOD"...

Josée

2007-01-10T08:33:00.000+01:00

30 Augustus 2005 was Josée 40 jaar bij ons in dienst. In dienst klinkt en heeft in dit geval voor mij een ongunstige betekenis want Josée is meer dan in dienst bij ons, Josée hoort bij de familie.

Vandaag dus haar verjaardag, een dag na mijn vader. In de tijd dat hij nog leefde werden deze verjaardagen vaak samen gevierd, papa en Josée kozen voor het restaurant en meestal werden het dan oesters of de Bistro van Mougins of weet je nog, de Blue Bar in Cannes.

Op 30 augustus 2005 schreef ik haar deze brief :

Lieve Josée,

Vandaag is een hele speciale dag en een paar woorden om te zeggen dat ik immens veel van je houd en dat ik je nooit genoeg zal kunnen bedanken voor alles wat je in deze 40 jaren voor ons gedaan hebt!

Voor mijn ouders, voor m’n lieve pappie in de goede en slechte tijden, voor m’n geweldige mamma die vandaag aan jou een echte “gezelschap dame” heeft, ook al heb ik vaak het gevoel dat het een “vriendinnen, zussen” verhouding is… en des te beter maar zo, en ook voor mijn broers en schoonzusjes, kindjes, neefjes en nichtjes en alle “up en downs” van onze drukke levens waar jij toch echt bij hoort en zo ook alles mee maakt.

Een dubbel familie leven want alle fijne, leuke, gezellige, maar ook minder leuke dingen maak je van beide kanten mee, zowel je eigen grote familie, met wel negen broers en zussen, en dan noem ik niet eens de tientallen neefjes en nichtjes die er ondertussen bij zijn gekomen, als die van ons.

Weet je, ik kan gewoon niet schrijven want dan rollen de tranen over m’n wangen en vandaag is een dag van feest en van dank, dank en nogmaals dank.

Ik wil wel een paar dingen opnoemen, want die zullen altijd in m’n geheugen blijven;

Wie heeft mij leren kaarten ??? “Hedde goe gezien Riet” !!! Rode bloemkool, samen naar de kerk, en alle andere fijne gezellige weekeinden in Prinsenbeek!

In Zuid Frankrijk, de vakanties vroeger, altijd maar weer die weg terug naar boven lopen om te lunchen terwijl de ouders lekker aan de rosé zaten, wij moesten rusten! (Van wie zouden we het toch hebben die rosé?)

Je was mijn getuige bij m’n huwelijk in 1987, en zonder jou had ik niet het “Gavroche verhaal” kunnen afmaken (1997) en de moeilijke periode van mijn scheiding kunnen verhelpen.
Met dank van en voor Dorientje voor wie je altijd een tweede moeder zal blijven. Haar eerste maanden werden gevuld met jouw goede zorgen en liefde en ik had haar ook niet aan iemand anders kunnen toevertrouwen dan m’n eigen moeder en jou natuurlijk!
Beide m’n kindjes doen mij plezier als ze mij per ongeluk Josée noemen, hun hart loopt er ook van over!!! Je bent zo lief en goed voor ze!

Jij hebt (en ook bij m’n lieve mamma) mijn ogen open gedaan voor een echte “moeder-dochter” relatie die niet bestond. Met vele gesprekken, altijd in een driehoek, kwam ik er achter dat ik zo’n geweldige moeder heb en dat er zoveel uit te krijgen is, als je het maar doet en zegt op het goede moment!!! En dat dankzij jou!
Ik ben door jouw goede advies en wijze raad een stuk opgegroeid en zag andere dingen in het leven die ik zelf misschien nooit ontdekt zou hebben!

Mijn lieve mamma die veel nare dingen mee maakt in haar jonge leven en ook later met Pieter en zo jong weduwe… Ook hierbij weet ik zeker dat zonder jou haar leven niet het zelfde geweest zou zijn en dat jouw liefde en dagelijkse steun enorm zijn geweest in deze periodes!

Je hebt een heel leven aan ons gegeven, wij kunnen je dit nooit terug schenken.

De goede zorgen voor mijn zieke pappa, de dagelijkse zorgen voor mamma, maar ook de fijne tijden die je met hen hebt gehad en nog met mamma zal doorbrengen, niets is te vergeten.

Je bent uniek Josée, je goede hart en je altijd beschikbaarheid… je bent er altijd voor een praatje, een knuffel of een goede raad, en een kopje koffie en een telefoontje op donderdag!

Ik hoop dat ik er ook voor jou mag zijn, je bent de zus die ik nooit had (ik weet het, jij zit niet om nog een zus te springen, maar zo’n rare als ik… die wil je er nog wel bij hoop ik ?)

Josée, jij bent één van de mooiste kado’s van mijn leven !

Gefeliciteerd !

Papa

2007-01-09T08:59:00.000+01:00

For his birthday

My Daddy couldn't be here, because he lives so far away

But I know he wishes he could be, since this is such a special day.

And though you cannot meet him, I wanted you to know

All about my daddy, and how much he loves me so.

He loved to tell me stories.

He taught me to ride my bike.

He surprised me with pink roses and taught me to fly a kite.

We used to share fudge sundaes, and ice cream in a cone.

And though you cannot see him, I'm not standing here alone.

I love my daddy very much, he's my shining star

And if he could, he'd be here, but heaven's just too far.
But sometimes when I close my eyes, it's like he never went away

I think of him, and when I want, I see him everyday.

Cause my daddy's always with me, even though we are apart

I know because he told me, he'll forever be in my heart.

If only for a moment, by the love of my shining star

And given the gift of believing, that heaven is never too far.

Ally and the music in our lives

2007-01-03T12:35:00.000+01:00

One of my Christmas presents was the complete series of Ally McBeal, 5 seasons, 82 hours and 30 minutes of love, music, laughter, friendship, loneliness, hate and truth !!!

It all started when I watched the series in the beginning, 1997, the music, the way it is in her life, it sings her life, the words are always about her life, it brings out the emotion.

As I watch it again, and now it is even more exciting because I can watch whenever I want and it’s like a book you can’t put down, page after page, DVD after DVD I go through the 111 episodes, almost halfway…

The parts I like most is when John does his Barry White dance, when they do it all together in the “unisex”… John is a marvellous character.

It might be silly but it makes me think of life and I really feel there is always a message in the episode. Look in the mirror like they do sometime, they say : “What ?” “I always look in the mirror when something’s wrong !” Then listen to the theme song you picked out and make your shoulders move, dance to it and life becomes much easier!

I know some tough people out there will say, oh Sien is going nuts, but it is true, try it, it works.

Every year I used to spend New Years eve thinking of the year to come, quite pessimistic, thinking it would be another lousy year with the problems of everyday, working, going on with the normal things in life, not much to look ahead of, but this year...oh no, this year I started it of with very bright ideas, very positive and my theme song is going on and on and it is going to be THE year of transition!

Let’s all be positive and think what music can do to you. Listen to Vonda Shepard’s music, she brings it to you like no other and it really works !

I know it is all fiction but if you don’t dream life is not worth living and let all the people you love be part of it !

2007 is going to be a very good year ! I want it, and so it will be ! Happy New Year to all I love and cherish !

Beter laat dan nooit...

2007-01-03T09:09:00.000+01:00

DIT IS EEN FOTO VAN ONZE KERSTBOOM, hahaha, ik moest hem even kwijt, ik was zo boos, en nu lukte het eindelijk dus toch ff laten sien...

Nogmaals, 2007 wordt een wereldjaar, positief, optimistisch, zo ga ik dit jaar in dus laat maar komen de snel omvliegende dagen, ik zal ze vullen met geluk, liefde en blijheid, alles wat het leven zoveel makkelijker maakt ! Cheers !

Happy newyear

2007-01-02T11:42:00.000+01:00

......... weer zo'n dag zonder bloggerfotoos...........
A very special year this is going to be, I feel it, I want it and it will come true ! Let's go for it !
All my best wishes, happyness, love and good health to all my lovely readers, keep on bloggin' THE BEST IS YET TO COME ! (zonder foto's g....)

A Teener !!!

2006-12-29T12:11:00.000+01:00

Het is me eindelijk gelukt en ik moet even inhalen wat ik de laatste dagen niet kon plaatsen vandaar dat ik vandaag en vooral voor mijn jarige Dorine jullie al deze leuke fotootjes wil laten zien...

Dorientje en Bartje een paar jaar geleden, wat lief samen...

Dorine als vamp bij Halloween

Dorine als clown...what a clown !
Dorine is 10, wat een leeftijd !!!

Volgend jaar middelbare school (ze is een jaar vooruit), een echt dametje wordt ze, maar toch geniet ik van haar kind zijn, het gaat al veel te snel !

Heel boos !

2006-12-28T12:37:00.000+01:00

Ik probeer al dagen lang poststukken te schrijven over kerstmis, onze kerstmis, met de magische boom van mijn moeder die ieder jaar met èchte kaarsjes wordt opgetuigd, morgen is Dorine jarig dus ik wil wel iets moois over haar schrijven, Josje was jarig, mijn lieve nichtje die voor ons allen zo bijzonder is om verschillende redenen (het jaar van haar geboorte en dus kerstmis 1995 zal ik nooit vergeten !) MAAR BLOGGER WERKT NIET MEE ! Geen foto's, niks, het lukt gewoonweg niet, IK BEN HEEL BOOS ! Diep inademen, zen, morgen weer een dag...

Hoezo druk ?

2006-12-21T22:53:00.000+01:00

Nou, blijkbaar bij blogger hebben ze het ook te druk want ik kan niet eens een fotootje er bij plakken, afijn, dit alles om te zeggen dat het wel lijkt of iedereen druk druk druk is met van alles, ik had een foto van een kale lege denneboom, zo één staat er bij ons in de huiskamer, gewoon geen tijd om dat ding op te tuigen, een berg strijk, een lijst met boodschappen voor het kerstdiner, werk, want natuurlijk komen de helft van onze expatklanten hier kerstmis vieren dus overal verwarmingen aanzetten, ijskasten vullen, schoonmaken, de laatste werkzaamheden afmaken, rennen rennen rennen, maar ik geloof dat het bij iedereen zo is.
Het fijnste van deze week is toch wel dat we tussendoor nog "even" getekend hebben voor een huis waar we hopen in april in te kunnen gaan... er zullen een boel kaarsjes aan gaan deze dagen, dus die zijn voor ons dubbel zo belangrijk. Welterusten, morgen nog een zware dag, ik zal een foto maken van de boom als t'i af is !

a blonde's calender 2007

2006-12-19T11:08:00.000+01:00

January
Took new scarf back to store because it was too tight.

February
Fired from pharmacy job for failing to printlabels.....Helllloooo!!!.....bottles won't fit in typewriter!!!

March
Got really excited.....finished jigsaw puzzle in 6 months..... box said "2-4years!"

April
Trapped on an escalator for hours.....power went out!!!

May
Tried to make Kool-Aid.....wrong instructions....8 cups of water won't fit into those little packets!!!

June
Tried to go water skiing.....couldn't find a lake with a slope.

July
Lost breast stroke swimming competition.....learned later, the other swimmers cheated, they used their arms!!!

August
Got locked out of my car in rain storm.....car swamped because soft-top was open.

September
The capital of California is "C".....isn't it???

October
Hate M & M's.....they are so hard to peel.

November
Baked turkey for 4 1/2 days.....instructions said 1 hour per pound and I weigh 108!!!

December
Couldn't call 911....."duh".....there's no "eleven" button on the stupid phone!!! What a year!!

Pacte écologique

2006-12-19T10:19:00.000+01:00

Bonjour,

J'ai lancé le Pacte écologique avec la Fondation Nicolas Hulot pour la Nature et l'Homme avec pour objectif de placer les enjeux écologiques au coeur du débat de l'élection présidentielle.

Nous risquons de laisser à nos enfants un terrible héritage, une dette écologique dont nous subissons déjà les premières conséquences.
Nous ne pouvons plus attendre pour que les enjeux écologiques et climatiques soient enfin considérés comme une priorité dans notre pays. C'est pourquoi je propose de nous réunir autour d'un Pacte écologique.

Ensemble, signons le Pacte écologique et adressons un signal fort aux candidats ! Plus nous serons nombreux à affirmer notre volonté d'agir, plus nous aurons une chance de nous faire entendre.

Signez le Pacte écologique www.pacte-ecologique-2007.org

Votre soutien est indispensable, chaque signature compte !
Merci par avance pour votre mobilisation à mes côtés.

Nicolas Hulot
Président de la Fondation Nicolas Hulot Pour la Nature et l'Homme.

Conformément à la loi « informatique et libertés » du 6 janvier 1978, vous bénéficiez d'un droit d'accès, de rectification, d'opposition et de suppression des données qui vous concernent. Pour l'exercer, adressez-vous à : Fondation Nicolas Hulot pour la Nature et l'Homme, Pacte écologique, 6 rue de l'Est, 92100 Boulogne-Billancourt.

Zondag

2006-12-17T11:03:00.000+01:00

Iedere zondag ochtend is het een ritueel dat de kinderen bij ons in bed kruipen. Deze foto laat zien hoe "fijn" ons bed is om knus met meerdere naar een tekenfilm te kijken (dit was tijdens de herfstvakantie, neefje Marin en nichtje Marie Adélie waren hier te logeren en 's avonds mochten ze dan gezellig naar de TV kijken in ons bed).

Op zondagochtend, zodra ze wakker worden, komen Dorine en Bart bij ons, en dan is het een gewoonte van tekenfilms, Totaly Spies, Kimpossible, en niet te vergeten Tarzan of Kuzco (I love Kusco !).

Om 10.00 uur is Pappa aan de beurt met Auto-moto, ondertussen wordt er gauw even aan de honden gedacht, die krijgen eten en naar buiten, ik maak dan ontbijt op bed voor allemaal (toast, kaas/ham, jam, honing), vers fruit, warme chocolademelk, koffie, verse sinaasappelsap, het kan niet op, en het feest is weer op z'n best.

Als het een regenachtige dag is dan wordt er meteen gevraagd naar een PD, oftewel de pyama-dag, lekker rondhangen in je pyama, huiswerk, spelletjes, lezen, en een goede film kijken..., op zo'n regenachtige dag lukt het mij zelfs om zo rond 12 uur weer terug te gaan in dat royale bed om mijn favoriete programma te kijken (Les escapades de Petitrenaud) een programma over eten natuurlijk, met een fantastische gastronomische reis door heel Frankrijk. Hierdoor krijg je honger, heb je zin om de lekkerste dingen op tafel te zetten, dus ik ga dan maar gauw douchen om aan een late lunch te denken. Ik kan dan wel eens twee uur in de keuken staan om voor ons viertjes een mega-late maaltijd op tafel te brengen, en we smullen en genieten van onze traditionele zondaglunch "en famille".

Vandaag had ik besloten dat Philippe zou koken, hij is dan ook meteen gisteren boodschappen gaan doen en komt thuis met een "Côte de boeuf". Mannen en vlees! Daar kan je ook een debat over hebben (ze moeten alleen maar Rundervlees, en mooie auto's...)

Hij zal vandaag dus voor ons koken, schrik niet, hier het menu : Escargots de Bourgogne, ja ja, slakken, en de Côte de Boeuf met truffels...

Vind je het gek dat hij 's avonds zo in bed ligt..., ach dat bed van ons, een bed voor iedereen ! Wat een hondeleven !

Op mooiere dagen gaan we een flinke wandeling maken met de honden, fietsen mee, het bos door, en na een warm bad, een lekker soepje met stokbrood is de zondag weer voorbij.

Lang leve de zondag !

ps, op het moment dat ik jullie schrijf liggen Philippe en Bart naar een Kuifje tekenfilm te kijken, denk dat ik er maar gauw bij ga !

Libre...

2006-12-13T12:30:00.000+01:00

Une femme se réveille pendant la nuit et constate que son Mari n'est pas au lit. Elle enfile son peignoir et descend voir où il est. Elle le trouve dans la cuisine, assis devant une tasse de café. Il paraît bouleversé et fixe le mur. Elle le voit essuyer une larme comme il avale une gorgée de café." Qu'est-ce qui ne va pas chéri ? "Le mari lève les yeux de son café, il lui demande solennellement : " Tu te souviens il y a 20 ans, quand on s'était donné rendez-vous, tu n'avais alors que 16 ans ? " " Oui je m'en souviens " répond-elle.

Le mari fait une pause, les mots lui viennent difficilement : "Te souviens-tu que ton père nous a surpris en train de faire l'amour à l'arrière de la voiture ?" " Oui je m'en souviens" dit la femme en s'asseyant à ses côtés. Le mari continue " Te souviens-tu, quand il a pointé son flingue sur ma tempe et qu'il a dit : « Ou tu épouses ma fille, ou je t'envoie en tôle pour 20 ans » " Je m'en souviens aussi " répond-elle doucement.

Il essuie une autre larme et dit : "J'aurais été libéré aujourd'hui !!! "

Arthur and the invisibles (Arthur et les minimoys -Luc Besson)

2006-12-11T15:14:00.000+01:00

Luc Besson is voor mij één van de beste film-directors-schrijvers en producers van deze tijd. In 23 jaar heeft hij alleen maar fantastische films uitgebracht en daardoor behoort hij nu ook tot de grootste.

Niet alleen "The big blue" 1988, of Nikita in 1990 (ver-amerikaniseerd met Bridget Fonda in Point of no return), maar ook Atlantis, Leon, en natuurlijk "The fifth element" met Bruce Willis in 1997.

Nu komt, zoals hij zelf zegt, z'n laatste film uit op a.s. woensdag, "Arthur et les Minimoys" of wel "Arthur and the invisibles"... (hier kan je de trailer kijken)

Een waanzinnige film, echte personen gemixed met 3d beelden en nog meer technieken zoals we gewend zijn van Pixar of Disney maar Luc Besson heeft z'n eigen "finishing touch" die het nèt wat ongelooflijker en beter maakt, èn, zegt hij trots, dit is een compleet frans project ; wel 700 personen hebben hier 5 jaar lang aan mee gewerkt, de meesten niet ouder dan 23.

Waarom z'n laatste film ? Omdat hij vindt genoeg geld verdiend te hebben om nu andere te helpen en gaat zich met ecologie en ondersteuning bij medische onderzoeken etc bezig houden. Het ICM-Institute is een begin van zijn volgende activiteit (als co-founder), hij heeft daar lang over gesproken in een geweldige talkshow op de televisie afgelopen zondag.

Het is een fantastische man met een enorm hart en ik luister altijd met heel veel plezier naar z'n prachtige woorden. Hij behoort tot de mensen die vandaag ècht nog iets aan deze wereld willen doen, ecologie is "in", maar niet iedereen investeert zich erin zoals deze man dat doet en hij weet dat ook met de juiste mensen en daden te doen waaronder Nicolas Hulot, ook een bijzondere persoon in Frankrijk, een TVjournalist die zich met natuurprogramma's bezig houdt, (Ushuaia is een geweldig programma, één keer in de maand) en deze Nicolas Hulot schudt iedereen goed wakker, en krijgt hoogstwaarschijnlijk zelfs een taak als Minister van ecologie aangeboden in het volgende kabinet... maar eerst de verkiezingen, goh, wat zijn ze ineens groen die kandidaten, en nu maar de beloftes houden !

Wie weet, maybe this world will become a better place, let's start with ourselfs !

Ik adviseer in iedergeval iedereen om naar deze nieuwe Luc Besson film te gaan en hoop dat jullie genieten zoals ieder kind zou doen !

Pablo and the fox

2006-12-08T08:30:00.000+01:00

Yesterday I heard this terrible noice in the garden, thought our dogs were fighting or maybe with some other dog, I went out very quicly and to my big surprise I saw a fox running away in front of the gate through the fench to the garden next door.

I understood it was Pablo, our Golden Retriever, as a good huntingdog, who had got after this animal. I looked at him everywhere and could see his nose was bleeding, so they actually did fight. I cleaned the wound and the vet, I phoned immediatly, told me there was nothing to worry about as there is no rabbies in our region and our dog is well vaccinated. Just clean the wound and keep and eye on it.

It is incredible though that the fox actually comes around here, knowing that our houses are quite close and the woods are more than a kilometer away from here.
I hope neighbours with chicken didn't quite have the same surprise as me because the fox would have had his Christmas dinner before time I'm sure.

Jack is back !

2006-12-07T15:39:00.000+01:00

I don't want anybody to disturb me tonight, Jack Bauer, 24 - season 5, thank god it's thursday !

(ja John, ik weet het, we lopen achter hier in Frankrijk, maar het plezier blijft hetzelfde !)

Twins in the family

2006-12-06T18:00:00.000+01:00

One of the reasons Philippe and I sticked to 2 kids was, well, the third actually could have been a third and a fourth, as for Philippe himself is a twin and my mother has twin-sisters, so you can imagine why we are happy parents of two lovely kids.

Today a big hurray for my cute aunties (ain't they sweet ?), the swinging sisters. They are part of our non-existantmusicalfamilyband (but oh so alive and a first CD rehearsal has already taken place)

We are always singing and dancing, cabaret for parents, songs for mariages, rimes and poemes for birthdays and they always take part in it either writing the songs or singing and dancing along.

So happy birthday Talies and Tapien, Knuffel uit het zuiden, Sien.

PS So I thought I would quit the birthdays... no way...

PS 2 I was looking for funny twin pictures or drawings, couldn't find it but I came up with this, I thought they where great :

Boulimie

2006-12-05T09:39:00.000+01:00

On n'ose imaginer les épuisantes journées d'Alain Ducasse, le grand chef ubiquiste et boulimique écartelé entre cinq continents : réveil à Tokyo; breakfast à Hong Kong; mâchon à Beyrouth; déjeuner en Toscane; café à Gstaad; pousse-café à Londres; goûter à New York; dîner à Las Vegas et souper à Saint Tropez avant d'aller prendre un juste repos à Nice ou à Monte Carlo.

On suppose qu'il profite du dimanche pour visiter ses neufs cantines parisiennes ainsi que ses succursales de Moustiers, de Cognac et des Landes. Enfin il doit faire un petit crochet par Carthage et l'île Maurice.

Autant dire que ses clients ont encore moins de chance de l'apercevoir au moment de l'addition que de risques de trouver un Carambar dans sa purée.

Sachant que le turbo sauce réacteur constitue son ordinaire, on comprends mieux qu'il vienne de rafler de surcroît les restaurants de la tour Eiffel: au deuxième étage, par temps clair, il pourra surveiller toutes ses tables...

(Nice Matin - Philippe Bouvard)

" En véritable Chef contemporain, Alain Ducasse est tout à la fois chef de cuisine, chef d'entreprise, chef d'équipe et directeur d'école, chef des relations publiques et grand communicateur, gérant du personnel, éveilleur de talents, éducateur et formateur. "

«Quand il était petit, Alain trouvait déjà que tout était trop lent pour lui. A 12 ans, lorsqu'il conduisait le tracteur ou que l'on ramassait les maïs, rien n'allait jamais assez vite. Ça, je crois que ça n'a pas changé. Mais, pour le reste, qui aurait pu prévoir un tel succès?» raconte André Ducasse, son père, encore émerveillé de la réussite du gamin.

L'agriculteur landais, qui déserte rarement sa ferme du Haou, dans la Chalosse, a beau s'être rendu, il y a quelques semaines, à la remise de la Légion d'honneur à son fils, le parcours de son enfant prodige lui semble toujours aussi incroyable.
Comment Alain Ducasse, fils de paysan, petit-fils de menuisier, élevé dans un bourg de quelques centaines d'habitants, est-il en effet devenu, sans diplômes et sans appuis, la figure emblématique et incontestable de la cuisine française à travers le monde? Il déteste qu'on parle d' «empire» à son sujet.
Pourtant, peut-on qualifier autrement une entreprise qui compte 950 employés (dont 430 en cuisine), a réalisé 21 millions d'euros de chiffre d'affaires l'an dernier, gère une chaîne hôtelière de plus de 500 établissements, une école de cuisine, une maison d'édition, et totalisera, à la fin de 2004, pas moins de 20 restaurants à travers le monde, en Europe, en Afrique, en Asie, en Amérique et au Moyen-Orient?

Ducasse est hors normes. «Il ne fait pas le même métier que nous», constatent, un brin d'amertume dans la voix, ses confrères. «Ce qui m'importe, c'est de faire ce métier tel que je le conçois. Et de le faire avancer», a-t-il l'habitude de répondre à ses détracteurs.
Et d'abord, ne leur en déplaise, Ducasse a bien commencé comme eux. A la plonge et aux pluches, simple commis de cuisine.

Elevé à la dure. La différence, c'est qu'il a rué très tôt dans les brancards. Le premier de ses coups d'éclat est d'avoir claqué la porte de son lycée hôtelier, à Talence (Gironde), à quelques mois de son diplôme. «Ça ronronnait», commente-t-il, sur le même ton incisif qu'il a pris pour aller l'expliquer au directeur de l'établissement. Le gastronome en culottes courtes qu'il est encore enchaîne alors les maisons prestigieuses: Guérard, Vergé et surtout Chapel, son «maître spirituel». C'est lui qui lui transmettra le culte du produit, le souci de cette perfection technique qui doit paraître invisible quand l'assiette arrive devant vous.

A 23 ans, il est chef en titre pour la première fois; à 28, il est déjà breveté deux étoiles au Guide Michelin pour le restaurant qu'il dirige à Juan-les-Pins (Alpes-Maritimes). Ceux qui l'ont connu à cette époque se souviennent de ce garçon maigre à la barbe noire d'ayatollah, de sa 4 L beige, qui débarquait chaque jour pour faire le plein de victuailles au marché de Cannes, de sa façon de croquer les grains de poivre ou de riz, dont ses poches étaient toujours remplies.

Sur son site internet, sa biographie officielle ne mentionne pas une date cruciale: le 9 août 1984. Il a 27 ans. Il est à bord d'un petit avion, un Piper-Aztec, qui relie Saint-Tropez à Courchevel. L'avion s'écrase. Ils sont cinq. Il sera le seul survivant.

Une année d'hôpital, 13 opérations, de moins en moins de gens à son chevet: ici, Ducasse s'est reconstruit, dans tous les sens du terme. Pourtant, cette réputation de miraculé, cette «énergie du rescapé» dont on le qualifie trop souvent l'agacent. «Avant, déjà, j'étais boulimique de la vie», veut-il conclure. Il n'empêche, il sait que sa santé, aujourd'hui insolente, est son don le plus précieux.

Gwenaëlle, sa compagne, rencontrée il y a quelques années dans un avion, le confirme: «C'est un roc! Il récupère pendant les transports aériens et, quand il dort sur la terre ferme cinq heures, c'est comme une nuit complète!» Ajoutez à cela que l'homme jongle sans cesse entre les fuseaux horaires, car le soleil ne se couche jamais sur son empire saucier.

La pierre angulaire de cet édifice, c'est au Louis XV, à Monaco, qu'il l'a posée, en 1987. Il a 30 ans. En compétition pour diriger ce restaurant, il décroche la timbale, car il a l'audace d'affirmer par écrit dans son contrat qu'il va obtenir en trois ans trois étoiles au Michelin. Son pari sera tenu en seulement trente-trois mois. Il fera de l'Hôtel de Paris le premier palace au monde à posséder un restaurant avec trois macarons.

Il y a été l'un des chefs précurseurs qui ont redonné le premier rôle aux légumes, y a retravaillé la technique des jus, salés et sucrés, et, plus que tout, avec ses plats comme les jeunes légumes de Provence à la truffe noire écrasée, a donné à la cuisine méditerranéenne une réputation gastronomique et internationale qu'elle n'avait jamais connue.

December 4th

2006-12-04T09:22:00.000+01:00

December 4th is a special day, it was my brother's birthday. He passed away in 1975 at the age of 19 and the same year on december 4th was born Jolijn, my cousin's daughter, the first grand-child in our family. (She got married this year) People come and go is what we say but it was incredible she actually arrived on that day!

December 4th was also the birthday of my grandfather, so this made it even more special.

Today I want to wish a very happy birthday to Manny. We met 2 years ago, he arrived from New York with his lovely wife Joan, decided to install on the Côte d'Azur. We soon became very close as we have a lot in common, not only the hapiness of being together, nice food, nice wine, but also, destiny was there to make us become friends as his birthday is another 4th of december and Joan's on the 12th of july (like mine !)

Thanks Manny for your friendship and kindness, your "daddy" advice, you are a wonderful person !

Happy birthday !

ps I said the other day I wouldn't wish birthdays anymore on my blog but sometimes it is just inevitable.

PIETER

2006-12-04T09:14:00.000+01:00

Like a comet

Blazing 'cross the evening sky

Gone too soon

Like a rainbow

Fading in the twinkling of an eye

Gone too soon

Shiny and sparkly

And splendidly bright

Here one day

Gone one night

Like the loss of sunlight

On a cloudy afternoon

Gone too soon

Like a castle

Built upon a sandy beach

Gone too soon

Like a perfect flower

That is just beyond your reach

Gone too soon

Born to amuse, to inspire, to delight

Here one day

Gone one night

Like a sunset

Dying with the rising of the moon

Gone too soon

My sleepless night with Cesaria

2006-12-03T11:24:00.000+01:00

Last night was another of these sleepless nights for me, thinking and turning around and around in my bed, reading a book, watching television hoping that some of my troubles would go away, trying to find solutions, rethinking etc etc, a real sleepless night.
So television helps to make you sleepy but last night I watched this wonderful documentary about the Capo Verde Islands and ofcourse they talked about Cesaria Evora. Her music finaly made me peacefull and my mind was getting a rest while I listned to the exceptional sounds.

Cesaria Evora, born in 1941 in the port town of Mindelo on the Cape Verde island of Sao Vicente, is known as the barefoot diva because of her propensity to appear on stage in her bare feet in support of the disadvantaged women and children of her country.

Long known as the queen of the morna, a soulful genre sung in Creole-Portuguese, she mixes her sentimental folk tunes filled with longing and sadness with the acoustic sounds of guitar, cavaquinho, violin, accordian, and clarinet.
Evora's Cape Verdean blues often speak of the country's long and bitter history of isolation and slave trade, as well as emigration: almost two-thirds of the million Cape Verdeans alive live abroad.

"Morna is like the blues because it is a way to express life's suffering in music."
Evora's voice, a finely-tuned, melancholy instrument with a touch of hoarseness, highlights her emotional phrasing by accenting a word or phrase. Even audiences who do not understand her language are held spell-bound by the emotions evident in her performances.

Now 54, and a grandmother (though never married), Evora is gladdened by her current worldwide popularity,
"... in all those years when I sang in bars and in front of strangers I sometimes had an idea I might someday be successful outside my country. The thought never stayed with me for very long, but here I am."

Bruno

2006-12-01T11:33:00.000+01:00

J'ai décidé de ne plus souhaiter d'anniversaire sur mon blog car tous les jours je pourrai mettre quelqu'un à l'honneur, cependant il m'est impossible de ne pas vous parler de Bruno car il fait, avec son épouse, la jolie Anne, parti de mes amis les plus chèrs et qui ont toujours été là pour moi.

Nous nous sommes rencontrés en Egypte en 1987 et en sachant que nous habitions pas loin (en France) nous nous sommes revus au retour de ce splendide voyage.

Notre amitié est devenu très spéciale avec les choses de la vie que nous avons partagé ; pour eux les enfants, pour nous (à l'époque avec Richard) la difficulté justement d'en avoir, les affaires; votre Antheor et nos restaurants, notre collaboration, ah oui, parlons de notre collaboration... tous les salons que nous avons fait ensemble, tous les salons où j'ai eu la joie et le bonheur de faire partie de votre équipe de montage, de démontage, de vente, aux petits comme aux grands (les princesses...) ça va de Paris à Francfort en passant par Tokio, Dubai et New York... je ne te remercierai jamais assez pour m'avoir fait voyager dans des coins où je ne serai pas allé toute seule. J'ai traversée toute la Belgique en long et en large pour vos p... d'assièttes, ah, j'ai vu du pays, ça oui !

Les souvenirs de nos voyages sont ancrés dans ma tête, le voyage à Francfort sous la neige avec la "reine" chez "the gazelle", l'enfer avec son frère avec le camion dont le levier de vitesse sautait sans arrêt alors nous étions obligés, Christian et moi, de tenir le levier qui tremblait tellement fort que l'on se rellayait tout les 5 minutes. Les "Pils" et les "Wiener Schnitzel", vielen dank, bitte schön...

Le voyage à Tokyo alors que j'étais enceinte de Dorine, tu m'as fait marcher pendant 9 heures pour visiter cette ville nipponne sous tous les angles, et à Dubai, la mer à 35° (trop froide pour toi), les femmes qui se jettaient sur le stand à la fin du salon pour tout acheter, voilées de la tête au pied mais avec un portemonnaie plein de billets, le desert, le Pizzahut hahaha, je te jure qu'il y en avait un... et surtout n'oublions pas New York, notre dernièr voyage, l'année dernière, sous la neige également, un New York non-fumeurs, alors je me gèlais dehors pour vite en fumer une qui n'avait même pas de goût tellement il faisait froid...et tu te moquais bien de moi, tu avais raison ! Nos discussions sans fin, nos debats... et surtout, nos restaurants, nos notes à la "guide Michelin", comme quoi, on s'amusait bien !

Bon, tu veux je que parle de mes ronflements, alors voilà, JE RONFLE, d'accord, et cela a empêché Bruno de bien dormir, ça l'a permis de lire Da Vinci Code la nuit... et il était bien décidé de ne plus jamais partager une chambre d'hôtel avec sa vieille soeur !

Les fous-rires, les pleurs, les bons conseils, les engueullades, les fêtes... aujourd'hui nous nous voyons toujours avec beaucoup de plaisir, et comme tout le monde on est trop busy busy pour se voir souvent mais en tout cas les moment passés ensemble sont toujours de bons moments. Je peux continuer pendant une heure avec tous nos souvenirs mais il faut en garder un peu pour nous.

Comme j'ai dit pour ta petite femme, que j'adore, je vous aime et c'est pour la vie !

Bon anniversaire, embrasse fort la "rraaîîenne" pour moi et à très bientôt !

WORLD AIDS DAY 2006

2006-12-01T11:23:00.000+01:00

Watch Bono by clicking on the ribbon or go to JOINRED.COM

en hem ook...

2006-11-30T18:12:00.000+01:00

de reespiet met z'n peperscheten

(geen tijd om te bloggen maar ik leef nog...)

Heb je hem ook weer...

2006-11-22T18:28:00.000+01:00

Eén van mijn broers heeft altijd een hekel aan Sinterklaas gehad, ik denk dat hij dit filmpje wel leuk zal vinden, en klik op deze "verlanglijst" om nog een leukere te zien...

pffffffff

2006-11-21T15:49:00.000+01:00

Ik weet dat meerdere van jullie zitten te wachten op : "We hebben ons huis gevonden", nou dit is ongeveer hoe het er nu uit ziet;
"handen in ons haar en het ene huis in de schaal en het andere huis aan de andere kant en maar wegen..."
Hier alle positieve punten, daar alle negatieven, dit zou zoveel zijn, daar moet zoveel aan geknutseld worden, ja maar in dat huis kunnen we zo gaan wonen, ja maar dit huis heeft geen zon in de winter en dat huis heeft geen garage/bergruimte en dat huis heeft een veel mooiere zitkamer, deze tuin is beter voor de kinderen, dat huis heeft een extra logeerkamer, maar, en, of, uhm...... goed, je begrijpt dus dat er op het moment nog geen poststuk "we hebben een huis gevonden" komt. (Want met al dat gedoe blijft er wel wat werk liggen, klanten die ik happy moet maken, ook in huis, strijk enzo, er liggen maar 23 overhemden klaar om gestreken te worden, zoals ik al zei, pfffffff... Dit was het nieuws, direct uit Le Rouret, goedenavond.

Never give up

2006-11-20T20:20:00.000+01:00

A couple drove down a country road for several miles, not saying a word.

An earlier discussion had led to an argument and neither of them wanted to concede their position.

As they passed a barnyard of mules, goats, and pigs, the husband asked sarcastically, "Relatives of yours?"

"Yep," the wife replied, "in-laws."

L'avenir

2006-11-15T13:51:00.000+01:00

Best short joke of the year...

2006-11-14T08:34:00.000+01:00

A 3-year-old boy examined his testicles while taking a bath.

"Mom", he asked, "Are these my brains?"

"Not yet," she replied.

Le Papé

2006-11-13T13:49:00.000+01:00

Notre Papé, le papa de tous, le papa poule, le papa casse-pieds, le papa plein d'amour, le papa-epicurien, le papa chiens, le papa qui rit, le papa qui pleure, le papa et ses pôtes, le papa patriarche, le papa j'aime ma femme (allez, pleurs !), le papa papé formidable, le papa mauvais perdant (oui oui...), le papa gourmand, le papé et son petit Bart, le papa cigare, le papa-pipe (!), le papa câlins, le papa grog, le papa karatéka karatékouilles, le papa contrepéteur, le papa Bacchus, le papa rugby, le papa skeet, le papa pas ski, le papa pas neige, le papa transat, le papa porsche, le papa paillard, le papa prout (le papa trace de frein), le papa sensible (allez, pleurs !), le papa tracteur, le papa pétanque, le papa rillettes, le papa gadget, le papa sport télé, le papa apéro, le papa qui fête son anniversaire aujourd'hui et, avec cette petite liste déjà publié le 18 juin lors de la fête des pères, on lui souhaite plein plein de bonnes choses...

BON ANNIVERSAIRE PAPA BACCHUS, on t'aime (allez, pleurs !).

Deiz ha bloaz laouen dit

2006-11-11T00:27:00.001+01:00

Voilà douze ans que nous nous connaissons, voilà douze ans que nous sommes devenues belles-soeurs jumelles de force avec toutes les joies et les peines, aujourd'hui nous savons toutes les deux que notre complicité ne peut que se renforcer avec l'âge ( et oui, tu vieillis aussi, la preuve... où avais tu vu des cheveux blancs dernièrement ? Attends d'avoir les 40 !)

Ces deux frères qui nous unissent et qui nous font tant rire, pas un jour sans que nous pensons l'une à l'autre car les frères s'appèlent et même si leurs petits secrets sont bien gardés, les notres le sont aussi à force !

Il est évident que je pourrai citer ici plein de souvenirs, des bons et malheureusement aussi des mauvais, pour ça nous sommes famille; les rires ne vont pas sans pleurs mais aujourd'hui je suis heureuse de voir que nous en parlons suffisamment pour essayer d'effacer certaines choses et cela ne peut que nous faire du bien et nous avancerons ensemble vers l'amour, la joie et le bonheur qui doivent régner en priorité dans une famille.

Plein de choses resterons à jamais comme écrit (le destin ?), vos fiançailles; notre première nuit, votre mariage; notre déclaration d'amour, votre fille; notre fille, notre fils; votre fils. A quand le château ensemble...?

Le tien le cigare, le mien la pipe, le tien la Porsche, le mien la Ferrari... (rêvons comme eux ! Achetra, achetra...)

Des vacances ensemble, il y'en a déjà eu, des bons et des mauvais, retenons surtout cette dernière semaine ici, nous étions vraiment bien et des comme ça il y'en aura plein d'autres et que comme ça !

Souviens toi de ce repas royal, avec des homards bretons royaux, Pouilly Fuissé (ah, toi et ton petit vin blanc...) Il n'y avait pas quelqu'un qui a finit à l'Alka Seltzer... et ensuite a recommencer à manger ? Il n'y a que nous quatre pour faire ça, et puis merde, on ne vit qu'une fois !

Voilà cet été, vous nous avez surpris en venant nous faire un petit coucou en Normandie, finalement toutes les deux, nous sommes bien plus débiles qu'eux je pense...

On aura encore beaucoup de temps à passer ensemble, j'ai encore beaucoup de choses à te dire mais je préfère pour ça que l'on se retrouve vite, achetra achetra vite notre maison et viendez (!) vite nous revoir !

En attendant je te souhaite un bon anniversaire, kalz a vloavezhioù all, me a gar ac'hanoc'h.

Ta belle-soeurette Bree.

ps. je ne comprends pas pourquoi tu ne parles toujours pas le néerlandais, tu vois bien que je parle le breton ?!

"MAN" in mijn ogen

2006-11-09T23:31:00.000+01:00

7 November, dinsdagochtend, 5.58 uur, mijn wekker gaat af, douchen, aankleden, tasje gepakt en naar het vliegveld. MAN komt vandaag uit en ik ben uitgenodigd om naar de “kick-off party” te komen die zich in Winston Kingdom Club, Amsterdam, zal houden.

De zon straalt zalig, de Koot is weer op z’n mooist op zo’n novemberdag, alhoewel de herfst zich goed laat zien aan de mooie oranje bomen en vochtige auto’s van de toch wel frisse nacht.

Op het vliegveld is het nog rustig, ben meteen aan de beurt, een aardige jongeman komt met een pamfletje aan over de nieuwe security-regels die vanaf die dag ingaan. Geen vloeibare dingen in je handbagage, zelfs de Labello of mascara moet opgeborgen worden, hoe moet ik dan m’n bom maken ? Ik had dit al voorzien door gewoon m’n toilettas in een klein stewardessenkoffertje te pakken, alles ingechecked en klaar is Kees (dat is de piloot, niet die stewardess.)
Alle Nederlanders die dezelfde vlucht nemen zijn erg coöperatief, er is natuurlijk een blaffende fransman die meteen die arme jongen de schuld geeft van deze absurde regels, gaat zo tegen hem te keer dat ik het niet kan laten om voor de arme jongen op te komen en (alsof ik een emmer water over twee vechtende honden gooi) vraag hem om die jongen met rust te laten aangezien ik het belachelijk vind dat hij (die french bulldog) hem niet verantwoordelijk kan stellen voor deze regels, hij doet z’n werk, punt uit… Mopperend (en schuimbekkend) loopt hij weg wetende dat hij echt een eikel was, is…

Eenmaal in het vliegtuig zit ik naast een juffrouw die, zodra het vliegtuig optrekt voor “take-off”, een kruisteken slaat… Halleluja, daar moet ik de dag mee beginnen.
Tijdens de vlucht wordt er een Mr Bean filmpje vertoond, dan ben ik weer in m’n element.
Boven de wolken vliegen, met dezelfde stralende zon waarmee ik de Rivièra verliet, (wel -65°) zie ik meerdere wolkenstralen van de andere vliegtuigen die daar waarschijnlijk net een paar minuten voor ons vlogen, het is vrij indrukwekkend want je zou bijna zeggen dat dit de “Autoroute” van de vliegtuigen is, een “Avionroute”, wat een drukte!
Boven Nederland ligt een mooi donsdekbed, ganzenduvet, van deze kant af gezien is het heel mooi, daar steken we doorheen, recht naar Schiphol, op weg naar de landingsbaan die naast het donker, grijs, mistig Amsterdam ligt.
Eenmaal geland rijdt het vliegtuig nog zeker zo’n tien minuten voordat het überhaupt bij de gate is, je moet dan net zo lang weer lopen om bij de uitgang te komen.

Neef René Philippe en Annemiek staan op me te wachten, wat een plezier om met hun Amsterdam in te gaan. Een gezellig hapje, bijkletsen, echt een fijn moment voor ons, we hadden elkaar sinds vorig jaar niet meer gezien en zoals ik al op 11 juli van dit jaar schreef, hij weet wel dat ik speciaal aan hem denk na de afschuwelijke winter waar hij voor z'n leven vocht en nu nog steeds, respect voor z’n optimisme, en ook een speciale gedachte voor Annemiek voor wie ik veel bewondering heb.

Zij zetten me af bij de “Flying Pancake”, een modern ingerichte B&B met alles d’rop en d’ran, Televisie, de laatste nieuwe DVD’s, Illy Machine aan de muur, ijskast met lekker dingen, Bang en Olufsen CD speler aan de muur, een Ipod (ja John, een Ipod…) met Bose speaker, een stoomdouche met eucalyptusaroma’s, het kan niet op…
Sylvia en Hans zijn ook gearriveerd, we zullen samen naar Centrum gaan met de tram, God mag weten hoe lang dat geleden is dat ik in een tram zat.

Winston Kingdom doet me denken aan een bar waar ik vroeger heen ging, de Hutkoffer, in Breda, houten vloer, donker, disco-lichtballen aan het plafond, een spannende wc-juffrouw.
De party kan beginnen, drie bimbo’s lopen rond voor het uitdelen van “het” boek. Ik ontmoet Huib, erg enthousiast dat we elkaar eindelijk in levende lijve zien, zijn lief Macbuccaneer Feliz, John en Wendy, dit is een gek moment, mensen waar je bijna dagelijks mee blogt, nog nooit gezien, je praat over alles, we kennen elkaar alsof we samen op school zaten, en dan ineens staan we als verlegen nieuwe vriendjes naast elkaar. Deze mensen zijn zo geweldig leuk en spontaan dat ik werkelijk hoop nog lang met ze te mogen bloggen en ik denk dat er een “quatorze juillet” feestje aankomt, maakt niet uit waar en hoe of wat, maar ze mogen allemaal een tent in mijn tuin zetten, partyen zullen we !

Zonder MAN had ik deze bloggers nooit ontmoet, en waar hebben we het nou over, ik denk toch wel een beetje MAN, niet ?

Van MANblog naar Johnblog, van Johnblog naar Huibblog, van Huibblog naar Macbuccaneerblog… MAN, daar is t’i dan, HET BOEK “MAN” !

MAN staat trots als een pauw in z’n krijtstreeppak en roze das op het toneel, maakt een ware, mooie speech, handigt z’n eerste boek uit aan Wessel, één van z’n eerste inversteerders, MAN IS UIT !
MAN heeft uren op het toneel gezeten om boeken te signeren, ik mocht niet, dat komt thuis wel rustig, moet MAN daar over nadenken ?
Ik breng wel een getekend boek mee terug voor Monique, ik zal het je sturen.

Na een reuze gezellige avond, en een afterpartydiner lig ik om 3.00 uur in m’n luxe B&Bbed, te veel wijn, maar ik moet er in beginnen, geen MAN in m’n bed maar wel een MAN.

Vanaf het eerste hoofdstuk herken ik MAN als de MAN die nu twee jaar naast ons woont. Het boek leest zich makkelijk, ik hou wel van een boek met ritme. Ik versprak me vanmiddag zeggende tegen MAN dat er niet veel gebeurd, maar zo bedoelde ik het niet. Er gebeurd een heleboel, zelfs heel veel, het leven van een MAN die al 388 dagen geen seks heeft gehad en daar mee zit. MAN beschrijft zijn leven en al gauw herken ik vele mensen om hem heen die ik ondertussen ook heb ontmoet in het echte leven, alhoewel het verhaal toch een roman blijft met veel fictie (nee, ik ga het hier niet over Rita hebben) en verzonnen onderwerpen om de ogen van de lezer goed open te doen over ons dagelijks leven en de ware realiteit daarvan.

MAN zegt me heel terecht, een schrijver schrijft omdat hij iets kwijt wil. MAN brengt ons zijn fantastische kennis en passie van muziek, van klassiek tot Jazz via Prince of huidige rappers. MAN weet er wat van. Ik had ook niet anders verwacht in dit boek.

MAN onthult in mijn ogen een verhaal waarin de angst van de snelheid van tijd, van dit drukke huidige leven van ons allemaal, boven ons hoofd hangt. De angst van geen goede vader denken te zijn, de angst van niet genoeg liefde geven, de angst van de dood (heel emotioneel lees ik de passages over het overlijden van beide ouders van zowel MAN als Nadine en weer herken ik de realiteit en het verdriet wat daar mee samen gaat), de angst van ziek worden, de angst van het verliezen van de trouwe eeuwige liefde en toch door agressie en woede gaat MAN juist de verkeerde kant op.
Ook Nadine is een mysterieus persoon, je zou denken dat ZIJ er juist wat aan moet doen, maar ze doet het niet, maar dat zou té makkelijk zijn, dan was MAN zo klaar…en waarom zou ZIJ het moeten oplossen, waarom zou ZIJ het probleem zijn ?
Nadine reageert waarschijnlijk zoals iedere vrouw zou reageren, maar wat is wél de goede reaktie ? Iets om over na te denken, ook dat zegt MAN tegen me over de telefoon, een boek is geschreven zodat de lezer er over nadenkt (en misschien zelf niet die fouten maakt ?)
MAN vecht ervoor en gaat door alle fases heen die hij eigenlijk niet had moeten doen, als een lafaard omdat hij toch die seks ergens anders gaat zoeken, jammer dat hij zover moet gaan om… nee ik zal het einde niet verklappen !

MAN, ik ben trots op je, je weet dat ik graag met een glaasje een gesprek wil hebben over je boek, maar wat ik nog leuker zou vinden, want daar heb je dit boek toch voor geschreven, en je bent het vast met me eens, is om van andere te horen wat zij van MAN vinden, en vooral een man, ik hoor graag commentaar op dit boek van meerdere, en zeker ook mensen die MAN niet persoonlijk kennen.

Op naar boek II, VROUW ? Ik zou zeggen, doe eens een interview met Nadine, breng VROUW uit, in HAAR versie, want WIJ hebben hier zeker wat op te zeggen.

Om meer te lezen over MAN, hier de Michael van Eekeren website, veel leesplezier allemaal !

A piece of cake...

2006-11-09T19:58:00.000+01:00

A husband is at home watching a football match when his wife interrupts: "Honey, could you fix the light in the hallway? It's been flickering for weeks now."
He looks at her and says angrily. "Fix the light? Now? Does it look like I have a National Power logo printed on my forehead? I don't think so!"
"Well then, could you fix the fridge door? It won't close properly." to which he replied- "Fix the fridge door? Does it look like I have Zanussi written on my forehead? I don't think so!"

"Fine," she says "then you could at least fix the steps to the front door? They're about to break." "I'm not a carpenter and I don't want to fix the steps!" he says. "Does it look like I have Leroy Merlin written on my forehead? I don't think so! I've had enough of you. I'm going to the pub!!!"

So he goes to the pub and drinks for a couple of hours. He starts to feel guilty about how he treated his wife, and decides to go home and help her out. As he walks into the house he notices the steps are already fixed. As he enters the house, he sees the hall light is working. As he goes to get a beer, he notices the fridge door is fixed.

"Honey, how'd all this get fixed?" She said, "Well, when you left I sat outside and cried. Just then a nice young man asked me what was wrong, and I told him. He offered to do all the repairs, and all I had to do was either go to bed with him or bake a cake.
"So the husband asked, "So what kind of cake did you bake him?" She replied, "Hellooooo!!! Do you see Sara Lee’s Bakery written on my forehead?"

Last full moon before MAN

2006-11-05T22:30:00.000+01:00

Dinsdag 7 november komt MAN uit !

Happy Halloween II

2006-10-31T18:32:00.000+01:00

Dit was vorig jaar...

Dit jaar vonden de twee "hekse vamps", nichtjes Dorine en Marie Adélie een "Zombie Bartman" in de tuin...

Happy Halloween

2006-10-31T08:50:00.000+01:00

Buddy "Bartman" Rich

2006-10-26T11:39:00.000+02:00

Twee jaar geleden was mijn broer Huibert enorm onder de indruk van het toen al (Bart was 6) rytmische gevoel en uithoudingsvermogen wat Bart hem liet horen op een klein speelgoed drumstel waar hij al 3 jaar op speelt.
Huibert is zelf erg muzikaal, drumt ook al z'n hele leven, is opnieuw met pianolessen begonnen (op z'n 45ste), vond het natuurlijk erg leuk om Bart te stimuleren.
Dat is hem goed gelukt, sinds gisteravond staat dit mooie gloednieuwe gitzwarte Hayman drumstel in de slaapkamer van de kids, tot op grote ergernis van Dorine, maar voorlopig kan het niet anders.
Drumlessen en pianolessen sinds september worden heel serieus gevolgd, de drumleraar heeft ons geholpen met opzetten en stemmen van het drumstel, nu wachten op de doos met oordoppen die Huibert me beloofd heeft !!!
Thanks Bro', kom maar gauw eens kijken (luisteren !)

Every woman loves a sensitive guy

2006-10-26T09:42:00.000+02:00

A woman meets a man in a bar. They talk; they connect; they end up leaving together.
They get back to his place, and as he shows her around his apartment, she notices that one wall of his bedroom is completely filled with soft, sweet, cuddly teddy bears. There are three shelves in the bedroom, with hundreds and hundreds of cute, cuddly teddy bears, carefully placed in rows covering the entire wall!

It was obvious that he had taken quite some time to lovingly arrange the mand she was immediately touched by the amount of thought he had put into organizing the display. There were small bears all along the bottom shelf, medium-sized bears covering the length of the middle shelf, and huge, enormous bears running all the way along the top shelf.
She found it strange for an obviously masculine guy to have such a large a collection of Teddy Bears, but doesn't mention this to him, and actually is quite impressed by his sensitive side.

They share a bottle of wine and continue talking and, after a while, she finds herself thinking, "Oh my God! Maybe, this guy could be the one! Maybe he could be the future father my children?" She turns to him and kisses him lightly on the lips. He responds warmly. They continue to kiss, the passion builds, and he romantically lifts her in his arms and carries her into his bedroom where they rip off each other's clothes and make hot, steamy love. She is so overwhelmed that she responds with more passion, more creativity, more heat than she has ever known.

After an intense, explosive night of raw passion with this sensitive guy, they are lying there together in the afterglow.
The woman rolls over, gently strokes his chest and asks coyly, "Well, how was it?"

The guy gently smiles at her, strokes her cheek, looks deeply into her eyes, and says: "Help yourself to any prize from the middle shelf"................

Vreemd gegaan ?

2006-10-24T08:28:00.000+02:00

Rivalen, racen, auto's, jeugdsentiment en waardevolle handtekeningen !

2006-10-20T18:17:00.000+02:00

Het wordt een spannende zondag, laatste Grand Prix F1, who will be this year's Champion ???

Philippe is voor Schumi (Féfé natuurlijk), ik voor Alonso. (Mijn vorige favoriet Raikkonen heeft al de beste tijden gereden tijdens de eerste essais) Je kunt alles perfect volgen op F1-Live.com

Zo had ik altijd mijn favorieten, al vanaf James Hunt
waar ik stikverliefd op was in de jaren 70... Mijn kamer hing vol met posters van deze britse piloot (tot op verdriet van m'n ouders... een vierde zoon ipv een lief dochtertje !) Samen met een vriendinnetje speelde we altijd dat ik getrouwd was met James Hunt, zij was de echtgenote van Bjorn Borg, wat een lol... (een beetje vadertje moedertje spelen is leuk, maar dit was vol fantasie en spanning !) Ik weet ook nog goed dat ik als vader Gene Hackman had, god mag weten waarom, maar dat was gewoon gaaf, spannende opwindende familie, vader acteur, man F1-piloot !

Met alleen maar broers heb ik nooit veel met poppen of Barbies gespeeld (daar gingen dan ook direct de haren vanaf of werd er make-up met stiften op gekladderd, kopspelden in de oren als oorbellen...)

We hadden een eigen racing team, het HUDIG RACING TEAM. Ze (mijn broers en een kennis)kochten oude auto's op voor geen geld, daar werd uren aan geknutseld, gesleuteld en geverfd (dat was het leukste) en iedere zondag werd er een ralley gehouden in de boomgaard. De hele overbuurt keek mee, echt publiek ! Een puntentelling zoals bij de Grand Prix werd bijgehouden en na het seizoen was er een winnaar (met echte cups !)

Mijn broers waren echt fanatiek, de oudste, Pieter, zijn genot was om z'n autootje op de kop te krijgen, of in een boom, dat luktte dan ook altijd. Huibert kon er ook wat van maar Jeff was de meest efficiënte piloot, won ook meestal. Hij had ook de meest vreemde auto's, één ervan was een Kevertje, compleet ontdaan van carrosserie, alleen nog maar chassis, stuur, moter, banden en pedalen, hij heeft hem met linoleum een nieuw jasje gegeven alsof het een F1 was, waanzinnig ding. Later heeft hij een Formule V op de kop getikt waarmee hij de inrit van ons huis mee onveilig maakte (dat ging als een rondje, soort klein circuitje, heel klein circuitje haha) en heeft daar ook mee op Zandvoort geraced.

Ik leerde rijden op m'n elfde in een DAFje (ging net zo hard vooruit als achteruit hahaha) Ik zat nog geen seconde achter het stuur of "hohohohooooooo" ik zat al in een sloot. Maar mijn eerste echte autootje was een goud-oranje NSU ! Man, wat was ik daar trots op. Ik had er ook op geschreven : "De vrouw van zes miljoen" ! En maar racen ! Dat autorijden had ik gauw onder de knie. Als ik straks verhuisd ben zal ik oude foto's terug vinden, dit wordt vervolgd !

Toen ik nog kleiner was hadden we een oud Volkswagen busje in de tuin staan (zonder moter) Daar kon ik uren in zitten en spelen; rijden, iedereen ophalen, boodschappen doen, tegen de kinderen zeggen dat ze hun mond moesten houden, uitgaan... zo zie je maar, iedereen z'n eigen speelgoed. Ik ben blij dat mijn kinderen veel buiten spelen, wie weet koop ik nog wel eens een wrak voor ze, ik weet wat een lol je daar in kan hebben. Trouwens, Mike, die mooie Golf, jouw derde auto, de binnenkort geraniumbak hahaha, die zouden we daar goed voor kunnen gebruiken, Joris en Bart moeten dat maar eens uitvinden!

Wonende in Monaco in de jaren 80 heb ik vele bekende "sportsterren" persoonlijk leren kennen aangezien ik in de grootste Video-Hifi winkel werktte en mijn taak was om alle Originele versie films te bestellen en te verhuren, waardoor ik dus al deze mensen als klant ontmoette en vaak 's avonds in restaurant of disco weer tegen kwam. Bjorn Borg (ik heb hem nooit verteld dat hij zo bijzonder was in mijn jeugd), Mats Wilander, vele andere waaronder ook Keke Rosberg (vader van huidige piloot Niko). Deze vent was echt gevaarlijk, reed keihard over de weg langs mijn gebouw en maakte dan een U-turn door aan de handrem te trekken... leuk spelen, maar dat midden in de stad.

29 augustus 1976 was een hele bijzondere dag, ten eerste de verjaardag van James Hunt, ten tweede de Grand Prix van Nederland op Zandvoort, en ik met m'n 14 jaar had een PITSKAART te danken een heel goed vriendje uit die tijd, Godert!

Je begrijpt natuurlijk wel dat ik iedereen ben afgelopen voor een handtekening, zonder enige moeite heb ik met Mario Andretti staan praten, Jochem Mass was ik ook gek op, deze man woont nu hier in de buurt, kom hem vaak tegen bij de krantenstand. (Hij heeft schoenen aan waarvan de rechterhiel compleet versleten is, die gek zal hier nog steeds scheurend door de straatjes gaan.)

En natuurlijk mijn James, ik heb hem gekust, "Happy Birthday" zei ik blozend, hij pakte me in z'n armen en zei, "I'm sure your wishes bring luck, I will win this Grand Prix, thank you !" En hij won !!!

Deze handtekeningen moet ik maar eens laten inlijsten zegt Philippe (die gek heeft maar 250 kleine Ferrari's modellen in een vitrinekast staan, helemaal geen autofreak dus, die heeft het getroffen met me.)

Het wordt een spannende zondag.

Handtekeningen van :

Gunnar Nillsson, Mario Andretti, Alan Jones, Jochem Mass, Larry Perkins, Jacques Lafitte, Boy Haye, en... JAMES HUNT !

I get a Kick out of...

2006-10-19T22:48:00.000+02:00

(Dit was een zware "Beaujolais Nouveau" avond, ik moest die foto een keer laten zien, nou hier dan, en wel op de blog van Sien laat 'ns Sien... zodat iedereen hem kan sien)
Ja jongen, ook jij komt op mijn blog te staan, van harte met je 15de verjaardag...

Kick is Kick, Kick is mijn vriend, al zeker zo'n 25 jaar, zonder Kick was ik niet met Riviera Expat begonnen en zonder Kick was mijn nederlandse hart ten onder gegaan. Hij is degene die me altijd doet herinneren aan de fijne nederlandse gezelligheid, nederlands ben je, nederlands blijf je ! (nee, ik wordt geen lid van de nederlandse club...)

Kick woont ook al zolang als ik in Frankrijk, nadat hij jaren in Spanje was en voor mijn vader's zaak werkte, heeft een hele lieve nederlandse vrouw, Minou, (we moeten tenissen, komt er niet van !) met drie waanzinnige kids (deze foto is jammergenoeg van een jaar of twee geleden maar ze worden alleen maar mooier, wat wil je met zo'n moeder hahaha!)

Kick kent mijn familie goed, heeft mijn lieve pappie ook gekend ("zou het niet eens tijd worden om kennis te maken jongeman ?" heeft mijn vader hem ooit gezegd... inside joke.) Kick is degene die me nog ieder jaar op mijn vaders verjaardag belt.

Kick is met zichzelf en z'n zaken bezig maar heeft altijd wel even tijd voor me. Kick is een echte vriend, ik kan op hem rekenen. Hij staat voor me klaar en kan zich ook zorgen om me maken. Kick, dank je wel, dank je voor je eeuwige vriendschap, bon anniversaire partner!

To Huibert - Happy B'day Bro'

2006-10-18T01:00:00.000+02:00

Family to me has many meanings

For all are full of diverse feelings

Love and anger, both within a single one

Children who stay and children who run

Can one family be better than another?

It all depends on how they love each other

A family’s love should last forever

Bonds of love nothing can sever

For the family I have, I am happy and blessed

And nothing more truthful have I ever confessed

Family has many meanings, but one rises above

The greatest meaning of family, is that of love

Here’s wishing you a birthday
That’s filled with warmth and laughter
Not only this October
But many years hereafter !

Japanese autumn in Ireland.

2006-10-16T23:04:00.000+02:00

I have not much time to write but as a good tourist I just wanted to show this marvelous picture of a gorgeous japanese garden we visited during our weekend in Dublin. We stayed with our good friends Margaret and Garry and we had a great walk through the house and gardens of the Powerscourt Estate which is really worth seeing.

I wanted to put up more pictures of the garden, the waterfall and many more but blogger didn't let me (good for you because I was also about to put some of Philippe's "Full Irish breakfast", can you imagine with a hangover having eggs, sausage, brown pudding, beans, mushrooms, tomato... all what was missing was a Bloody Mary!)

The weekend was too short, (like always when you're with friends) but it was great, Mathew's 18th birthday party was fun, wine and dine, untill late, so our sunday walk, first on East Pier near the Yachtclubs and then in the Powerscourt gardens... it reminded us to stop drinking, stop smoking, and just enjoy nature, oh well, maybe tomorrow...

Thanks Shamrocks, cheers and love from Kermit the Frog and Lady Doubledutch !

PS. Finaly got through, here's the Full Irish Breakfast...
...aaarrrrrrgggghhhhhhhhh.

Another Full Moon VI

2006-10-07T17:08:00.000+02:00

I'm still waiting but MAN is not far, na maan, na maan, na maan...

Margaret, Margie, Peggy...

2006-10-03T11:49:00.000+02:00

(That's a cool pic isn't it ???)

Margaret and I met in 1979 in Paris in boarding school, Institut Privé Rue Monsieur (I.P.R.M. but T.F.S. “pour les intimes”, (this fucking school…)
We immediately became very close friends, we had our own rooms but quickly her room became “study room” and mine “recreation room”, guess where we spent most of our time?

She comes from Dublin, and soon we found out that her parents had very close friends who were also relatives to my parents (it’s a small world).

We used to eat in my room; with a brilliant toaster (if you heat up the bloody thing long enough you can even scramble eggs on it) we made marvellous dinners because the food in school was absolutely hideous. Outside my window was the fridge for milk eggs etc, wine and other spirits were well hidden. (We were very lucky because one of the nuns on our floor, who was supposed to look after us, she absolutely adored “Advokaat” a Dutch egg-liquor so every time I would go back to Holland I would bring her back a bottle of “Zwarte Kip” and this would keep her busy while we partied away !

We had French courses at the Alliance Française but in this school we had cooking lessons, sewing, typing and some more stuff. Mrs Tournier was the cooking/sewing teacher, as you can imagine she was not my friend as I hate sewing. We once had to make a nightdress, I just refused; “I don’t wear one” was my excuse. Imagine the nuns’ faces, specially Miss Chabaud, the head nun, they didn’t like me that much…
She would come up with one chicken to cook for 10 of us! We were starving to death! She once said to me, ok you big mouth, next Friday YOU alone will make us lunch! This was my party, I showed her I was able to make lunch for 10, wonderful mussels-ragout and rice, dessert, it was a big fiesta and she finally recognised that I knew how to cook (she should see me now !!!)

Margaret was a very good pupil, even though we made a lot of fun, she always studied very hard and she taught me how to speak proper English and not with the awful American accent I used to have, I’m sure this post is full of mistakes, well, then it is HER fault.
The funniest thing is that I left Paris and spoke fluenty English (remember I came to learn French !)

We would stop at the “Annies” everyday, a “salon de thé” with three or four girls working we named them all Annie, whoever that may be, but the name suited well, so it quickly was “the Annies”. All sort of pastries were tasted there, “tête de nègre, tarte au citron, éclair au chocolat etc etc”, lucky for me I would go jogging every night, from our school to the Eiffel Tour, it helped against the extra kilo’s !

Some of the other girls were awful, Henriëtte, a German girl, absolutely a pain in the neck, always listening to her classical music, Haude, aarrrrgggggghhhhhhh, but also some very nice girls, Nicole, a girl from Guadeloupe, and Angelique, a Belgian girl (very spoiled but nice.)

I could go on and on and on about I.P.R.M. but some of the things we did have to stay secret hahaha.
Margaret and I are still very close, we try to see much of each other, they just bought a house in Tour en Sologne, 2 minutes from Chambord and Cheverny Castles in the Loire, so we visited them this summer. Next weekend we will be going to Dublin, her eldest son, Mathew, will be 18! (Remember I wrote about him, doing his walk through Ireland)

She is a very dear friend to me, we talk everyday on the MSN, it is like being neighbours, and I know I can count on her!

She has five lovely kids, three boys and two beautiful daughters, she is one hell of a mother, has a great husband (I have to say he is great if not he will beat me up…and he won’t serve me G&T next week hahaha, you know we love you too Garry!)

Margaret, Happy birthday, stay as you are, you are the best, thanks for being my friend!

We used to write to each other in Franglais, and Margaret has this wonderful talent of writing poems, I just want to share this one with you, it always makes me laugh, it is from November 1979, during our Paris experience.

It was a long time ago back in T.F.S.
That Sien and Margie made a mess
They blew the fuses for all the school
Jesus Sien, you bloody fool!

It wasn’t me – you plugged it in
You know that’s a mortal sin
Toasters aren’t allowed they say
What d’ya think? Will we run away?

Don’t be so thick – they won’t know it’s us
Put away all the cups – stop making a fuss
Tell me, what’s that smell? Is it coming from you?
God no, it’s not, Henriëtte is in the loo!

We’ll block up the door – leave her there for the year
With her Mozart concertos she’d have nothing to fear
Now put on the radio, the top 20’s starting
For God’s sake Sien, would you stop farting!

Where’s the bottle of wine – Sien I feel like a smoke
Leave the Bordeaux for me – you can have Coke
I’ll stay here tonight; I’ll sleep on the floor
Jesus, turn down the music, Chabaud’s at the door!

Je veux que vous soyez un peu plus correcte
Baisser la musique (Sien I knew she’d object)
Si vous voulez faire ça, allez-vous en
Vraiment je pense que vous êtes des enfants !

La rue c’est l’endroit pour des gens comme vous deux
Montmartre, c’est plus loin, et je pense que c’est mieux !
Alors, je vous laisse, je vous souhaite une bonne nuit
Je vous laisse le bon vin, parce que moi je m’enfuis.

We’ve sewing tomorrow – have you finished your dress?
No the sleeve’s back to front, it looks like a mess!
We’ll go to the Annies, forget the exam
I hear mummy-to-be has bought a new pram!

I’ve had 6 petits Suisse –how about you?
I dunno, I lost count and I puked in the loo!
Haude got new lipstick – she wore it today
It’s a kind of a red to scare men away.

I was talking to Tournier, she made a new coat
I wish that she’d tie it around Benedicte’s throat
And how is Françoise? Does she still smell the same?
You’re telling me, I wasn’t sick till she came!

Are you going down to breakfast or shall we sleep late?
After all of this wine we’ll be in a bad state!
Did you fix up the fireworks on Henriëtte’s door?
Two wasn’t enough, you should have put four!

Je me sens vraiment funky – je me sens un peu cool
J’en ai marre, j’en ai ras le bol de cet fucking school !
Demain je ne veux pas que Tournier soit saloppe
Cos Sien if she does, I’ll fuck her up!

Alors j’ai sommeil, je vais m’endormir
Et cette petite poème je vais la finir
Je te fais des grosses bises, je t’embrasse et je t’aime
Je me souviendrais de l’année à l’I.P.RM.

Muziek, oud en nieuw.

2006-09-29T18:13:00.000+02:00

Ik heb besloten om iedere week een overzichtje te geven van mijn muzikale keuze, alle oude of nieuwe CD's die ik beluistert heb die week of die me aan iets bijzonders doen en deden denken.

Vandaag, tijdens het koken voor een speciaal dineetje vanavond luisterde ik met veel plezier naar deze CD die ik alweer bijna zo'n 10 jaar heb, BABYFACE Unplugged, New York City 1997.
Als speciale gasten waren er Eric Clapton, Stevie Wonder, Shanice Wilson, Beverly Crowder, en nog meer bro's and sis'. Een hele prettige CD om naar te luisteren, ik vind wel dat deze man talent heeft, niet alleen als componist maar ook als performer.

Ik heb niet het technische talent (zoals sommige van mijn blog bro's en sis') om op mijn blog een stukje te laten horen of een video te laten zien, sorry.

Un poème de ma fille

2006-09-27T23:15:00.000+02:00

Ik kwam m'n kantoortje binnen om de computer uit te doen, dit lag op mijn bureau :

Francine quelle joli nom !

Ravissante comme...euh...je ne peux pas définir ta splendeur.

Amoureuse de Papa comme personne d'autre.

Née le 12 juillet 1962.

Coquine comme Dorine ! (hihi)

Infinitif d'aimer

Née le 12 juillet 1962. (désolé, je ne trouve pas d'idée)

Et je t'aimerais toujours !!!

Ta fille Dorine

Je t'aime

Morgen mag ze thuis blijven want de invalster van haar lerares staakt (ja ja, lekker frans, en dan moet je weten dat haar lerares al een invalster is van de directeur die het te druk heeft, tsjonge jonge wat een leven, staken, dat woord is in mijn woordenboek nou juist er uit gescheurd) Maar we maken er een leuke dag van samen, even m'n klanten opzij, pardon, we gaan wel tien huizen kijken, samen een hapje eten, lekker kletsen, vrouwtjes onder elkaar wàt ! Fijn zo'n dochter !

Ne mélangeons pas tout Mr Apathie

2006-09-27T16:28:00.000+02:00

Jean Michel Apathie est journaliste sur RTL et reçoit tous les matins des personalités, politiques ou autres, et ensuite fait des commentaires sur cet interview et aussi sur d'autre nouvelles/info de la journée. J'ai lu ceci ce matin et j'ai voulu réagir car j'en ai marre que les gens s'occupent toujours des autres et que l'on puisse être si jaloux. Enfin, lisez par vous même et n'hésitez pas à me donner des commentaires ou alors d'allez directement sur le blog de Jean Michel Apathie qu'aujourd'hui j'ai trouvé plutôt antipathique...

Quand Alain Prost et Thierry Breton se rencontrent à Bercy.

Hier après-midi, Alain Prost s'est rendu à Bercy. L'ancien champion de formule 1 a remis au ministre des Finances qui le recevait un rapport sur le flex fuel, c'est à dire sur les modalités de mise en place d'un carburant propre (éthanol ou E85).
En soi, rien d'extraordinaire, sauf ceci.
Alain Prost, le champion, a gagné tellement d'argent durant sa carrière sportive qu'il s'est très vite domicilé en Suisse pour payer le moins d'impôts possible. Il n'est ni le premier ni le seul dans son genre à s'exonérer ainsi de toutes les obligations de solidarité au sein de la communauté nationale.
Du coup, le voir, hier après-midi, à Bercy, la gueule du loup en quelque sorte, car c'est dans cet antre que des forces obscures malaxent l'argent que nous donnons à l'Etat, était pour le moins cocasse. Qu'il y soit, en outre, accueilli par le ministre lui-même, que celui çi lui serre la main tout sourire, semblait valoir absolution pour l'incivisme.
Question de détail: pour son rapport si beau sur le carburant propre, M. Prost a-t-il été rémunéré par l'Etat français?

Voici ma réponse à Mr Apahtie :

De Sien posté le, 27/09/06 à 16h17

Mais qu'est ce qu'on s'en fiche ce que font les autres avec leur argent, je trouve votre commentaire très négatif. Le problème en France est justement d'être jaloux de tous les autres et dès que l'on gagne beaucoup d'argent on est louche, surtout si on a la chance de le mettre ailleurs !
J'aurais préféré que vous approfondiez le propos et le rapport du carburant propre et Bravo à Alain, même rémunéré, au moins il s'investie dans l'écologie et notre argent (car si effectivement il est rémunéré c'est avec notre argent) va dans la bonne bourse et non aux RMIstes émigrés qui eux aussi envoies tout leur (notre) argent à l'étranger...sans que cela nous rapporte... au contraire.
Ce sont des gens très connu comme Alain Prost, Nicolas Hulot, Yann A. Bertrand (qui était d'ailleurs ce matin l'invité de Marc O Fogiel à votre radio) et bien d'autres qui ont plus de poids sur l'état et sur les français pour leur faire comprendre que le monde va mal.
Alors arrêtez de parler toujours argent et surtout l'argent des autres, commençons par nous-même !!!

Depuis mon message il y a eu beaucoup de commentaires, même sur le mien, je fais du tac-au-tac avec quelqu'un, si vous voulez les suivre allez sur le blog de JLA et regardez les commentaires en bas du message.

Chakalates

2006-09-26T22:05:00.000+02:00

Chaka Khan kan ik natuurlijk uren over kletsen, wat ik aan herinneringen heb, wat Chaka in mijn leven betekent, ik zou op een regenachtige zondag een geweldig poststuk kunnen schrijven maar nu dus even niet. (heb een autobiographie met speciale dedicace... moest ik er even bij zeggen...) Maar wat ik even leuk vond is dit, kwam dit tegen via haar website van de Chaka Khan Foundation, deze geweldige Chakalates... (Belgian Dark and White Chocolate Truffles nestled in a Milk and White Chocolate Box. 12 for $45 and 6 for $25. A portion of the proceeds from Chakalates benefit the Chaka Khan Foundation).

3,75 $ per stuk is mij wat te veel voor een chocolaatje, maar ja dan heb je het over een chakalaatje... en het is voor een goed doel toch ?

Bij mij zouden ze niet lang in dat laatje liggen, Chaka..., weg chakalaatje... Hé Chaka waar laatje het? (Bij haar zijn die kilo's ook goed te zien, nu begrijp ik het)

Hoe verzinnen ze het, alleen het woord Chakalates al... good title for a song Chaka !

Mother !!!

Mijn eerste LP.

2006-09-25T17:35:00.000+02:00

Op m'n tiende kocht ik m'n eerste LP, dat was deze Michael Jackson, Ben.

Dit weekend, met de kinderen gingen we door onze complete CD en platen collectie, ze wilden alles horen, Dorine gaat voor swingende vrouwen, Anastasia en nog meer van die moderne zangeressen, (some of the Chaka ofcourse !!!) franse zangers, mooie liedjes, tekst, Bart's favorite is en blijft Phil Collins, maar ontdekt al gauw dat zijn muzikale keus heel groot is, van Quincy Jones tot James Taylor en allerlei Jazz, soul, R&B, Chaka (who said Chaka, I DID !!!) onze nationale Johnny Halliday, ZZ TOP hoorde hij laatst, moest daar vreselijk om lachen, als het maar iets bijzonders heeft, hij zingt alles mee, probeert alles op de piano na te spelen en drumt als een gekke mee... dat wordt nog wat !

Wat was jouw eerste plaat ? Dat lijkt me leuk om te horen !

A 10 ans je m'achetais mon premier disque, Michael Jackson's BEN !

Les enfants s'interessent beaucoup à la musique et se sont amusés à regarder et écouter une partie de notre collection de CDs et de disques.

Dorine aime Anastasia, des chanteuses qui swinguent, des grands classiques de la chansons françaises, des chansons à textes. Bart, à part que son favorit Phil Collins, s'est rendu compte que son choix musical était très large, de Quincy Jones à James taylor, tous ce qui est Jazz, soul, R&B, du Johnny, même en écoutant à la radio un classique de ZZ Top il se régalait, il accompagne tout en chantant, ou avec la batterie et souvent il essaie de rejouer les morceaux au piano, ça promets...

Quel était ton premier disque, ça m'interesse...

Ron's story

2006-09-21T15:57:00.000+02:00

You probably read this story before, but... still good to remind some of our men what we are here for!

It is important for men to remember that, as women grow older, it becomes harder for them to maintain the same quality of housekeeping as when they were younger. When you notice this, try not to yell at them. Some are oversensitive, and there's nothing worse than an oversensitive woman.

My name is Ron. Let me relate how I handled the situation with my wife, Julie.

When I took "early retirement" last year, it became necessary for Julie to get a full-time job, both for extra income and for the health benefits that we needed. Shortly after she started working, I noticed she was beginning to show her age.
I usually get home from the golf course about the same time she gets home from work. Although she knows how hungry I am, she almost always says she has to rest for half an hour or so before she starts dinner. I don't yell at her. Instead, I tell her to take her time and just wake me when she gets dinner on the table. I generally have lunch in the Men's Grill at the club so eating out is not reasonable. I'm ready for some home cooked grub when I hit that door.
She used to do the dishes as soon as we finished eating. But now it's not unusual for them to sit on the table for several hours after dinner. I do what I can by diplomatically reminding her several times each evening that they won't clean themselves. I know she really appreciates this, as it does seem to motivate her to get them done before she goes to bed.
Another symptom of aging is complaining, I think. For example she will say that it is difficult for her to find time to pay the monthly bills during her lunch hour. But, boys, we take 'em for better or worse, so I just smile and offer encouragement. I tell her to stretch it out over two or even three days. That way she won't have to rush so much. I also remind her that missing lunch completely now and then wouldn't hurt her any (if you know what I mean).
I like to think tact is one of my strong points. When doing simple jobs, she seems to think she needs more rest periods. She had to take a break when she was only half finished mowing the yard. I try not to make a scene. I'm a fair man. I tell her to fix herself a nice, big, cold glass of freshly squeezed lemonade and just sit for awhile. And, as long as she is making one for herself, she may as well make one for me too.
I know that I probably look like a saint in the way I support Julie. I'm not saying that showing this much consideration is easy. Many men will find it difficult. Some will find it impossible! Nobody knows better than I do how frustrating women get as they get older. However, guys, even if you just use a little more tact and less criticism of your aging wife because of this article, I will consider that writing it was well worthwhile. After all, we are put on this earth to help each other.....We're all in this together...
Signed, Ron

EDITOR'S NOTE: Ron died suddenly on May 27th. The police report says that he was found with a Calloway extra long 50-inch Big Bertha Driver I golf club rammed up his ass, with only 2 inches of grip showing.
His wife Julie was arrested and charged with murder; however, the all-woman jury found her Not Guilty, accepting her defense that he accidentally sat down on it very suddenly.

i got some more...

2006-09-21T11:58:00.000+02:00

iMakeup ( for them i's, to look lovely when you swing)

iChihuahua (aaaarrrrrrrggggggg)

iGlasses (again for them i's, May it be Chanel please ?)

iKnuckleshuffle (whatever that is ???)

Mijn Bartman IV

2006-09-20T15:51:00.000+02:00

Deze vieze gipspoot is er vandaag afgegaan, nog enkele dagen antibiotica en een paar maal naar de fysiotherapeut... maar zoals je ziet had hij er afgelopen zondag al weer zin in, muziek keihard en Phil Collins made his day !!!

Ce plâtre dégoûtant a été enlevé aujourd'hui, quelques scéances de kiné et encore deux boites d'antibiotiques et le tour est joué... déjà dimanche dernier Bart s'est éclaté sur du Phil Collins, il avait hâte qu'on en finisse...

Buren ?

2006-09-19T12:11:00.000+02:00

How to keep up a good relationship with your neighbour !

Mondaynostalgia

2006-09-18T18:46:00.000+02:00

Josée send me this picture today, a picture of the early eighties, I remember it very well, I must have the same somewhere in an old album but when I saw it again today it made me cry, real nostalgia came up to me ! How lovely we all look, dad could never be serious on a photo, my mother so beautiful and my brothers..., good old days, that's what I said, nostalgia !!!

i just can't get enough...

2006-09-17T12:52:00.000+02:00

Ok, EAT THIS :

The iPod compatible bed with integrated speakers !

iPod toiletpaper dispense...

The nanowallet

iBoxer... (I like it!)

Na een rustig middagje in z'n iPodchairman kan i naar bed...

Deze is een "John ispecial", 's nachts zijn lingerie, overdag dit badpak...